Beynin doğum sancısı ha? Müthiş bir metafor! Zeus’un alnından Minerva’nın doğması gibi! Bunlar çok tuhaf düşünceler; beynin doğum sancıları, insanın kendi ölümünü seçmesi, bunalımlı saatleri karşılama cesareti…
Nietzsche adeta haykırmıştı. “İnsanca, Pek İnsanca adlı kitabımda ileri sürdüğüm gibi, Pandora’nın kutusu açılıp, Zeus’un içinde sakladığı bütün kötülükler dünyaya saçıldığı zaman, orada son bir kötülük kaldığından kimsenin haberi olmamıştı: Ümit. O zamandan beri, yanlışlıkla kutuyu ve içindeki ümidi iyi şans olarak yorumladık. Fakat Zeus’un arzusunun, insanların kendilerini işkenceye teslim etmeleri olduğunu unuttuk. Ümit kötülüklerin en kötüsüdür, çünkü işkenceyi uzatır.’’