Esra Baran
@eesrabaran
Kirpiklerinin her açılıp kapanmasında bin ağaç çiçekleniyor, bin ağaç yaprak döküyordu.
Reklam
Anne gam yükü, baba bir boşluk fotoğrafıydı.
İnsan sevdiğinin söylemediği sözüne de küserdi.
Biz şimdi, Ölüm geri çeviriyor beni/ Hayat istemiyor/ Ben şimdi nereye gidebilirim ki?* dizelerinin boğazımızda kuruyan yalnızlığı, kardeşimize ağlamanın gecikmiş iyiliği, utancın merhamete sığınmış bağışlanma umudu ve geçmişin canımızda pıhtılaşmış çaresiz öfkesiyle, omuz başımızdaki boşluktan dünyanın yüzüne bakmaya çalışıyoruz.
*"Bütün sanatlar gibi edebiyat da hayatın yetmediğinin bir itirafıdır." Pessoa
Reklam