Evin Aytaş
@eevinaytass
Sevgileri yarınlara bıraktınız.
Çekingen, tutuk, saygılı...
Yazıyor...
Araf | Cehennem
İst, 27 Eylül 2010
11 okur puanı
Şubat 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aral: İki şeyin arası demek. Aşk gibi, Araf gibi...
Bir Aral noktası, bir adet Lina'sı ve ben.
Yaşımın yettiği sürece okuduğum kitaplardan illaha ki hayatıma bir amaç eklemesi için okudum bir nebze. Ama okuduğum bunca kitabın arasından bir kitabın bana bu kadar doğruyu göstereceğini ve, bir karakter ile bu kadar içselleştireceğini hesap edememişim meğersem.
Aral Çakırca herşeyi ile ben gibi adeta ve Lina da öyle. Lina her ne kadar ben gibiyse, Aral o kadar gözüme ilişti bunca zaman. Aral'ın bazı kişilere, vakitlere, annesine, sevdiği kadına, kardeşlerine yetişmeye çalışması ancak; kendini hor görmesi ve hiçbir yere sığmaya çalışmaması kalbimi onlarca kez kırdı. Ağlayarak, sabahlayarak ve cebelleşerek okuduğum bu eser bana aklımda olan kurgumu yazmama bile vesile oldu. Bir psikolog seansına ihtiyacım olduğunu anladım ve bu kişinin filiz olmasını istedim çok kez...
Okurken en yavaş ilerlediğim ve bitmesine rağmen kıyamadığım okumaya olan bir kurguyu, hâlâ yavaş yavaş, sindire sindire ve kıyamadan okuyorum. Üçüncü kitabı da önceden bitmişti ancak tekrar okuyunca bir kez daha ne kadar sevdiğimi anladım Aral'ımın...
Her kadının hayatında sadece bir adet Aral Çakırca'sı olmalıdır diye düşündüm ve kendim de benimsedim bu isteği. Sadece dış görünüşü değil, kıyamayışı sevdiğini, kollayışı daima ve kendi gibi görmesi, bebeği gibi sevmesini okuyunca Lina'nın; kendimi yerine koydum.
Çok güzel bir his Aral Çakırca.
Çok güzel bir ahlak ve kafa yapısı var ayrıca. İyi ki okudum, iyi ki okuyorum ve iyi ki seviyorum onu. Lina da konuşulmalıydı ama Aral, ayrıydı. Aral başkaydı. Aral çok bambaşkaydı...
4/6/2026
Filiz Puluç 
Bazı İnsanlar Böyle Yaşar 3
Filiz Puluç Bazı İnsanlar Böyle Yaşar 3
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Baba"'ya mektupİnsan ve Hayat
Puan vermedi
3 seneden beri kitaplığımda olan fakat, okumaya korktuğum tek eserdi.
Okudum ve korkularımın sebebini anlamayı başardım bir nebze.
Güzel, akıcı, etkileyici bir mektup yazısı fakat geçmişe dönük bir yazıya mensuptu.
Şuanı değilde, geçmişte yaşadığı ve babasına kırgın, dargın olduğu olay ve olguları anlattığı bir mektup yazmış, Kafka.
Duygusal olduğunu söylemeye gerek yoktur diye umuyorum.
Kitabın kapağı zaten çoğu şeyi anlatıyor, anlayana.
Söyleyeceğim son ve tek şey ise,
Babasına bir çift sözü borç görenler okusun.