Şimdi kocasının yatağına oturmuş, her zaman yaptığı gibi onunla alçak sesle sohbet ediyordu, ikisinin de iyi yetişmiş insanlar olduğu belli, her zaman konuşacak şey buluyorlar, öteki çiftin, ilk kör ile karısının durumu böyle değil, bulunmalarının heyecanı geçtikten sonra birbirleriyle doğru dürüst konuşmadılar bile, şuanki üzüntüleri muhtemelen geçmiş aşklarına ağır basmıştı.
Annesi onunla gelmemişti, doktorun karısının kurnazlığını gösterememiş, kör olmadığı halde körüm demeyi akıl edememişti, basit bir kadındı, kendi iyiliği için bile olsa yalan söylemeyi beceremiyordu.
İnsanlar aslında aydınlıktakiler ve karanlıktakiler olmak üzere ikiye ayrılır. Karanlıktakilerin sayısını azaltıp aydınlıktakilerin sayısını çoğaltmak, işte hedef budur. Bu yüzden "Bilgi!" , "Bilim!" diye bağırıyoruz.