Gelin vazgeçin.
Çıkartın şu üzerinizde iğreti duran bakışları. Kalbinizin zembereğini her türlü ayardan boşaltın ve içinizin ritmine ayar tutmasını sağlayın.
Takının kendi bakışlarınızı, kuşanın kendi kalbinizi...
Göze almalı, itilmeyi kakılmayı.
Azınlıkta kalmayı, kınanmayı.
Horlanmayı, kovulmayı, taşlanmayı.
Hatta küçümsenmeyi. Üstüne gülünmeyi. Aldırma. Bırak gülenler gülsün.
Sen yine de atıl kaza meydanına...