Hegel kendisinin diyalektik yönetimini izleyerek hakikate daha da yakın hale gelebileceğimize inanıyordu. İlk olarak birisi bir düşünce ortaya atar — bir tez. Bu daha sonra ona meydan okuyan bir karşıtıyla buluşturulur — onun antitezi. Bu iki pozisyonun çatışmasından, ikisini de hesaba katan daha karmaşık üçüncü bir pozisyon doğar — ikisinin sentezi. Daha sonra, çoğunlukla, bu aşama, süreci yeniden başlatır.