Hızla bir sona doğru kaydığımı duyuyorum. Burada yalnızlıktan içim kazınıyor. Bir parkın kızgın beton duvarı ise canımı almaya yetmiyor. Karanlık. İyice karanlık şimdi. Eve gitmeyeceğim. İntihar etmeyeceğim. Arkamdan gülmelerini istemiyorum. Ölmekten değil, en çok arkadaşlarımın arkamdan gülmelerinden korkuyorum. Ağlayan yine annem olacak. Bunu istemiyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Hiç kımıldamadan, gece geç saatlere kadar öylece oturdum; zamanı unutup gitmiştim. Vicdanının insana rahat vermemesi ya da pişmanlık denen şey bu muydu?