Kapıdan çıktı ve odamdaki bütün hayat da onun peşi sıra gitti. Bütün insanlarımı alıp götürdü. Hepsi onun peşinde kapıdan çıktılar ve gittiler. İşte öyle oldu.
Çünkü rüşvet aslında hep vardı, rahat rahat köşeyi kapmalar da, pazarlık etmeler de aynı şekilde. Daha kötü olan nedir o zaman? Uzun bir süre boyunca beynimi yedikten sonra şu sonuca vardım ki kötü olan şey teslimiyet. İsyankar yarı isyankara, yarı isyankarlar ise vazgeçmişlere dönüştüler…”Yapılabilecek hiçbir şey yok.” diyor insanlar. Eskiden yasaya aykırı bir iş yapmak isteyen rüşvet veriyordu sadece. Peki, olsun. Şimdi yasaya uygun bir şey yapmak isteyen de rüşvet veriyor.
..eskiden ışıl ışıl şeylerden bahsederken artık konuştuğu her şey inanılmaz derecede gri bir tonda-hepsi tek bir şeyi doğruluyor: Aníbal yaşam sevincini yitirmiş.