Fikirlerin, fikirlerinizin ya da fikirlerimizin kendilerine değil, herhangi bir fikri anlayamayanların ya da anlamak istemeyenlerin nefretine maruz kalıyoruz.
Kaderin bir anlık dümen kırmasıyla her şey altüst olmuş, akıl menzilden çekilmiş, ruh yaralı, duygular dizginlerinden boşalmış; Homeros'un kanatlı mısralarıyla veryansın ediliyor kadere, sessizce.
Bu çılgınlıklar üç boyutlu bir özgürlüğün meyvelerini tadıyordu:
1) Toplumsal bağımlılığa paydos,
2) Ağır töre boyunduruklarına paydos,
3) ... ve, en ilginci:
her şeye izin veren, her şeyi kolaylaştıran <<gizli ikinci ben>> bütün kurtlarını dökebiliyordu; kişi, kendi kendisinin zincirlerinden silkiniyordu.