Her yerde ve her zaman,” Halk sarhoştur. İnsanlar tembel, çalışmak istemiyorlar. İnsanlar kaba, açgözlü, acımasız,” denir ve en iyi becerdikleri şeyin sabır olduğu söylenir. “ açlık çekiyor, donuyor, pislik içinde yaşıyor, yine de şikayet etmiyor,
sabrediyor.”
Her yerde ve her zaman halk kitleleri sabretmek, katlanmak zorunda bırakılır. Sabır, uzlaşma ve yoksunluklar kitlelerin bir nevi görevi haline gelmiştir. Pek çok konuda saldırıya uğramış, küçümsenenmiştir halk.
Yüzyıllardır bütün ülkelerdeki halk kitlelerinin nasıl yaşadıkları ve geçiştirilerek anlatılır ya da hiç bahsedilmez. Milyonlarca köylü,milyonlarca işçi, çeşitli geçmişlere sahip yüzbinlerce zanaatkar ve yine milyonlarca küçük vatandaş tarihin ışık tuttuğu yerden uzak yaşamış ve yaşamaya devam etmektedir.