Ebrar
@efkarokur
Fakat çocuğum, büyümek öyle kolay olmuyor.
Şu anda okuduğu kitaplar
Sonunda Dirmit şiir yazmanın bir yolunu buldu. Sözcükleri tek tek kafasının içinden alıp yüreğine koydu. Yüreğini "güp! güp!" attıran sözcüğü hemen kâğıda yazdı. Yüreğini attırmayan sözcüğü yüreğinden çekip aldı.
Şiiri her zaman kötü görüyorsun. Ben de aksine, insanın yaşamak için düşüncelerine bir parça şiir karıştırması gerektiği inancındayım. Şiirsiz fikir, renksiz çiçeğe benzer. Senin şiiri sevmediğine ihtimal veremem. Bilmem ki niçin bana kendini öyle göstermek istiyorsun?
Şiiri sevmemeyi mantıklı bulmak için güneşin batışının verdiği sevinci, gökyüzünün lacivert rengini, doğanın tüm güzelliklerini anlamayacak, bütün bu ulvi şeylere karşı kayıtsız kalacak bir tabiat tasavvur edebilmelidir.
Yüreğin gizli köşelerinde gömülü kalan hisler hükümden mahrumdur; duygular bir etki oluşturmak için diğer bir kalbe temas etmelidir.