"Hiç kimseyi suçlamıyorum, hayatın kendisinden başka. Kendimi de suçlamıyorum, çünkü ben de hayatın bir parçasıyım. Ama bu kalabalığın ortasında, kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum."
"SÖYLE şarkısını, kalbim, bilmediğin bahçelerin; camdan
dökülmüş gibi bahçelerin, berrak, erişilmez.
Su ve güller İsfahan ya da Şiraz' dan,
söyle şarkılarını kutsayıp, öv onları, benzersiz."
"Her şey süzülmek ister. Bizse dolaşıyoruz etrafta ağırlık
olarak,
her şeyin üstüne koyuyoruz kendimizi, ağırlığa tutkun;
ah şeylerin nasıl da yıpratan öğretmenleriyiz,
başardıkları için onlar sonsuz çocukluğu."
"ÖNDE ol her vedadan, sanki o arkandaymış gibi
senin, kış gibi, demincek giden.
Çünkü biri kışların öyle sonsuz bir kış ki,
kışı atlatarak ancak dayanır kalbin."