Peceremden içeri giren güneş
Önünde duran kahvemin dumanı
Sıcaklığa etkisi olmayan bir esinti
Önümde açık birkaç şiir kitabı
Bana eşlik eden müziğim
Başımı yaslarken duvara
Düşünürüm şu anı
Ne bir iz ne de bir ses
Bozamaz bu anı
"Öyle bir sihirbazdın ki beni bile kaybettin
Biliyorsun, ben hangi şehirdeysem
Yalnızlığın başkenti orası
Sen aklım ile kalbim arasında kalan,
En güzel çaresizliğimsin
Özenle katlanmış bir mendil gibisin
Sil beni ne olur
Kırk yıllık kirim pasım gitsin
Sen bakma bana bu kadar hüzünlü şeyler yazdığıma
Ben çok gülerim
Ve gülerken hiç kimse yalan olduğunu anlayamaz"
-Cemal Süreyya
Peki şimdi ne olacak
Biz susmuşken
Konuşurken gururumuz
Neye karar vereceğiz
Ben denizin dibinde boğulurken
Sen gökyüzünün maviliğinde kaybolurken
Birbimizi nasıl anlayacağız ki
Oysa baktığında birbirimize benzerken
Başka yabancı bedenlere büründük
Peki şimdi ne yapacağız