Alp Er Tunga öldü mü? Evet, öldü... Ve ölümü kurtları, kuşları, dağları, taşları bile yasa boğdu. Ölüm de Alp er'i sevmişe benzer
Perslerin Şehname'sinde Efrasiyab, Divan-I Lügati't- Türk'te ise Alp Er Tunga olarak anılan o efsanevi, yüce Türk hakanına bin alkış olsun.
Kaşgarlı Mahmud'un bin yıl önce yazıya döktüğü bu sagu, şimdi dinleti olarak eşlik etsin.
Şehnâme
- Şehnâme, tarih öncesi zamanlardan başlayıp Sasani İmparatorluğu sonuna dek tüm eski İran krallarını inceler. Bunlar; Keyûmers (Orta Farsça:Kayômart), Hōşeng, Tahmûrâs, Cemşid, Zahhak, Feridūn, Menûçehr, Key Kubad, Key Kâvus, Key Hüsrev, Bahman, Dārā (III. Darius), Iskandar (Büyük İskender), I. Ardeşir, I. Şapur, I. Hürmüz, V. Behram, I. Hüsrev, III. Yezdigirt gibi krallar, ana tema Zabulistan prensi efsanevi kahramanı Rostam (Rüstem), Esfandiār (Goštāsp'ın oğlu) ve Afrāsiab gibi kahramanları ve suçluları içerir.
İranlıların Turanlılarla olan mücadeleleri İranlı hissiyatı ile yazılmıştır. Türkler'in İran'a göçleri ve hâkim olmaları sonrasında İranlıları onurlandırmak için Gazneli Mahmud'un teşviki ile kendisi de bir İranlı olan Tuslu Firdevsî tarafından kaleme alınmıştır. Eserde geçen olaylar çoğunlukla İranlı Yunus ile Turan kralı Efrasiyab arasındaki epik çekişmeler şeklindedir. Şeytani güçleri olan Turan kralı Efrasiyab'dan Türk mitolojisinde Alper Tunga olarak bahsedilir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sözler içime düştü, kâinatı yutuyor,
Efrâsiyâb sustu, "İç"te nöbet tutuyor.
Nûveyba ile Krizantem Zindan'ından Kaçış
F. Bengisu Develi (Derûnî)
Nûveyba ile Krizantem Zindan'ından Kaçış
F. Bengisu Develi (Derûnî)
"Perdedâri mîkuned der kasr-ı Kayser ankebût.
Bûm nevbet mîzened der târumu Efrasyâb."
(Kayser’in kasrında örümcek perdedarlık yapıyor.
Efrasiyab’ın sarayında baykuş növbet vuruyor.)
Bir akşamüstü karşıyakada son kez seni arıyorum
Deniz bir adım ötede
O hırçın dalgalar bakışlarımla birlikte
Saçların misali rüzgarda dağılıyor
Denizden gelen o tatlı melodi
Kayaların kestiği çıplak ayaklarımı yalıyor
Ve ruhumun en derinliğine yerleşiyor
Bir martı süzülüyor alaca karanlıkta
Feryadı kayalarda yankılanıyor
Karşıda karanlığın ışıkları
Karşısında ' en bitimsiz özlemler içinde sen '
içimde yarım yamalak sevdalar oysa
Bir akşamüstü karşıyaka'da son kez seni arıyorum
Hoşçakal... Elveda...
Yahut birgün nasılsa sana geleceğim
Uzak yalnız akşamların içinden
Uykusuz...
Gözlerimden nasibini alacak gözlerin
Ayaklarımda tozu toprağı gençliğin
Gökte sevdalı bir ay gülecek yüzüme karşı
Sonra martılar geçecek hep bakışlarımda
Martılar çığlık çığlık... martılar ağlamaklı
Yaşadığım şu anlar bütün duygularım sana sevdalı
Karşıyaka iskelesinde kaçıncı bekleyişim oldu
Elimde çiçek gazete
Belki gelirsin diye gözlerim son yolcuda
Bir ezilmişliğin sancısı var titreyen avuçlarımda
