efsa
@efsa_0
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
"İnsana Dair"Şiir
Bir avuç toprak, bir damla su,
Üzerine kurulmuş bir ömür.
Kimimiz bir dağın yamacında yıkılırken,
Kimimiz cam kulelerde uyur.
Kimi, geceleri yıldızları sayar aç karnına,
Kimi, altın tabaklarda yalnızlığa doyar.
Kimi, tırnaklarıyla kazır hayatı,
Kimi, miras gibi alır yarınları.
Oysa biz,
Aynı gökyüzünü koklayan çocuklardık,
Aynı yağmurda ıslanır,
Aynı hikâyeye inanırdık.
Ne zaman unuttuk,
Birinin yarasına eğilmenin,
Kendi yaramızı iyileştirmek olduğunu?
Ne zaman unuttuk,
Toprağın herkese yettiğini,
Ama açgözlülüğün hiç kimseyi doyurmadığını?
İnsan,
Bir parça merhamettir aslında,
Bir avuç utanmadır dünyaya karşı,
Bir ses, bir dokunuş, bir omuzdur.
İnsan, insanın yurdu olmalıydı.
Ama biz...
Birbirimize uzak, birbirimize sessiz,
İnsanların hayat hikayelerini dinlemeyi seviyorum. Hangi bölümü okuduklarını, ne iş yaptıklarını, nelerle ilgilendiklerini... Her birinden kendime küçük bir parça alıyorum, ama bu parçaların en büyüğü hep ölümlere dair oluyor. Belki de beni en çok korkutan şeyi, başkalarının nasıl yaşadığını bilmek istiyorum. Kimi nasıl kabullenmiş, kimi nasıl vedalaşmış, merak ediyorum.
Bir gün biri de benim hikayemi dinlerken aynı duyguları hisseder mi acaba, diye düşünüyorum. Belki bir gün biri, benim yaşadıklarıma bakıp kendi içindeki bir boşluğu doldurur. Belki bir anlık bir empatiyle, benim korkularımı anlar. Ve ben, bu düşünceyle biraz daha huzur bulurum.
Reklam