Boşver be yaşı başı...
Yüzündeki çizgileri, saçındaki beyazı.
Kaç bahar daha göreceğin meçhul ömründe fazla kurcalama hayatı.
Gül gülebildiğince,
Sev sevebildiğince,
Yaşa yaşayabildiğince...
Can YÜCEL
Zavallı insancıklar hassas olur, doğa onları böyle yapar. Bunun eskiden beri farkındayım. Zavallılar titiz olur. Dünya görüşleri biraz değişiktir. Karşılaştığı herkese gizlice, yan yan bakar, kendisi hakkında konuşup konuşmadıklarını duymak için kelimelere dikkat eder. Acaba suratına bakılacak biri olmadığını mı söylüyorlar? Neler hissettiğini mi merak ediyorlar? Nasıl biri olduğunu mu düşünüyorlar? Herkes zaval ının eski bir kilimden daha değersiz olduğunu bilir. Kimsenin kendisine saygı göstermesini beklemez. Şu yazar bozuntuları ne yazarlarsa yazsınlar zavallı insancıklar hiç değişmez. Peki neden böyle olur? Çünkü onlara göre zavallının içi dışına çıkmalı, özel hiçbir şeyi ve gururu falan kalmamalıdır!
İnsancıklar, Fyodor Dostoyevski
Oyuncular çok şanslıydı. Onlar trajedi mi yoksa komedi mi oynayacaklarına kendileri karar verebilirdi. Gülmeyi ya da ağlamayı kendileri seçebilirdi. Fakat gerçek hayat farklıydı. Pek çok insan kendilerinin seçmediği bir hayatı yaşamaya mecbur kalıyordu. Dünya oyun bir sahnesiydi fakat oyuncuların seçme hakkı yoktu.
Toplu Öyküler, Oscar Wilde
Hayatın akışına kapılacağım. Yaralarım, alıştığım güzel anlarla kabuk bağlayacak. Umarım sık sık güzel anlar yaşarım ve uzun sürerler.
Erik Ağacı, Ellen Marie Wiseman