“Oblomovluk”
Kitap bitince içimde bir yer boş kaldı o kadar güzeldinki Oblomov sana çok kızsamda seni çok sevdim aslında Oblomov annesi ve ailesi yüzünden bu kadar tembeldi cesaretsizdi Olga ile olan ilişkisi beni bir nebze olsun umutlandırmıştı yaşamına hareket heyecan gelmişti ama ona alıştıkça aşkın yerini tekrar tembellik ve korkular sardı.. Ştoltz iyi bir dosttu Oblomov arkadaşı geldikçe hayatı yaşıyordu o yokken yene dört duvar arasında kapana kısılıyordu zaten Olga ile de arasındaki ilişkiyi Ştoltz sayesinde ilerletmişti aşk bazen herşeye yetmiyor Oblomov olgayı yer yer çok manipüle etti kızın ayrılmasına çok sevinmiştim ama sonrasında oblomovun depresyonu beni yene üzmüştü Olganın nasibinde gelişip değişip Ştoltzun olmak varmış aslında yiyip içip vücut sağlığını bozmasaydı Oblomov mutlu olabilirdi. yeni taşındığı ev sahibesinin abisi ve tarantyev onu dolandırması beni çok kızdırdı Oblomov saf ve berraktı iyi niyetini kullandılar ama Ştoltz sayesinde bu durum uzun sürmedi ve onlardan parasını kurtardı evet çok karışık ve bol spoilerlı bir yazı oldu ama ilerde dönüp okumam içindi ha birde Zahar senin sonunda benim içimi burktu gayet güzel bir kitaptı hala o evrendeyim umarım kimse oblomovluk kıskacına yakalanmaz keyifli okumalar
Oblomovİvan Gonçarov · Can Yayınları · 202549,8bin okunma
Kitap başlangıcıyla bizlere sonu bildiriyor aslında marguriete ölüyor hemde bir hiç uğruna nedenmi çünkü Narsist bir adamın onu ilk görüşte görüp elde etme hırsından dolayı buna aşk diyenleri anlayamıyorum Armand asla sevmedi sadece hırslandı herkesin elde ettiği şeye sahip olmak istedi marguriete onunla sevgili olunca horgördü kıskançlık krizlerine girdi evinin önünde nöbetler tuttu çünkü kendinden başka kimseyle olma fikrine dahi katlanamıyordu ama unuttuğu şey bu kadının yaşam tarzıydı o halde bile tüm lüks hayatını bırakıp sadece onun sevgisini istedi marguritie ! Ben Armanda acayip kin tuttum çünkü ayrılıklarını kendi babası hazırladı bunu göremeyecek kadar kördü ve kamelyalı kadının sürekli mutsuz olması için adeta savaştı al mutlumusun mezarından çıkarıp son kez görsen dahi bunu sevdiğinden yapmadın oyuncağını kaybeden bir çocuk gibiydin keşke o hastalıklı sevgini kendine saklasaydın çoğunlukla üzüldüğüm bir kitaptı sondaki marguriterin notları beni dahada mahvetti yenede okunmayı çok hak eden bir kitap sevgiyle kalın Narsist erkeklerin çıkarcı sevgilerine kanmayın
Kamelyalı KadınAlexandre Dumas (fils) · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 201924,1bin okunma