Ey gençlik, gençlik! Hiçbir şeyi umursamaz, sanki dünyanın tüm hazineleri onundur; kedermiş, üzüntüymüş nedir bilmez; kendinden emin ve küstahtır, "Yalnız yaşıyorum, bakın." der sanki. Fakat günler ardında hiç iz bırakmadan hızla geçer ve her şey güneşin erittiği kar gibi yok olur. İşin çekici yanı her şeyi yapma gücüne sahip olmak değildir, her şeyi yapabileceğine inanma ihtimalidir. Ancak zaman geçer, gerçek tokat gibi yüzümüze çarpar, işte o zaman "Zamanını boşuna harcamamış olsaydım neler yapabilirdim?" deriz.