İnsan olmak demek, aslında sorumlu ve sorumluluk sahibi olmak demekti. İnsan olmak, yoksulluk karşısında utanç duymaktır. Arkadaşların kazandığı başarıdan onur ve mutluluk duymaktır. Kendi payına düşen taşı yerine yerleştirirken, dünyanin kurulmasına yardımda bulunduğunun farkına varmaktır.
Belki de "sır" diye bir şey yoktu hayatta, onu bile biz uydurup yaşamda yer açmıştık bu kavrama; sırf birbirimize biraz daha güvenebilmek, daha samimi gülebilmek için. Yalanlar insanlari birbirlerine karanlık bir iple bağlarken, kendimizden başka kimsemizin olmadıgı gerçegi hayatımızı siyaha boyarken, güven duymak biraz olsun aydınlatıyordu ortalığı belki de.