“ ‘Sadece acı sayesinde hayatı sevmeyi öğrenebiliriz.’ Acının en büyük avuntusu olan bu sözü kim söylüyor? İnsanların en acılısı, kendisi, Dostoyevski.”
Sayfa 214 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
“Kendi kendinin şehidi olarak Dostoyevski kendini çarmıha germiştir: İnancı kanıtlamak için bilgisini, sanat yoluyla yeni insanı yaratabilmek için bedenini, umumiyet uğruna kendi benliğini. Daha mutlu, daha iyi bir insanlık doğabilsin diye kendi batışını hazrılamıştır, diğerlerinin mutluluğu uğruna bütün acıları üzerine almıştır.”
Sayfa 212 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
“Dostoyevski’nin en büyük sanatsal sırrı şudur: Bütün romanlarını, duygunun bütün elektrik yüklü atmosferlerinin toplandığı ve kaderin yıldırımını yanılmaz bir eminlikle içinde zapt eden böylesi zirvelere doğru kurmak.”
Sayfa 175 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu
“Dostoyevski’nin okurla olan ilişkisi ne dostane ne de huzurludur, bilakis tehlikeli, zalim, şehvetli içgüdülerle dolu bir uyumsuzluktur. O kadınla erkek arasındaki tutkulu bir ilişkidir, diğer yazarlarda olduğu gibi dostluk ve güven ilişkisi değil.”
Sayfa 170 - Türkiye İş Bankası Yayınları·Kitabı okudu