Yalnızca dans edebilen bir tanrıya inanırdım. Çünkü şeytanımı bulduğumda, söyledikleri yeterince inandırıcı geldi bana: çünkü yer çekiminin ruhuydu kendisi. Herkes onun yüzünden aşağı düşüyordu... çünkü birisini yalnızca öfkeyle değil, alay ederek de öldürebilirsin. Haydi, öldürelim yer çekiminin ruhunu. Yürümeyi öğrendiğimden beri koşuyorum. Uçmayı öğrendiğimden beri de kimsenin beni itip kakmasına izin vermiyorum. Tüy gibiyim şimdi, uçabiliyorum, bendeki diğer beni görebiliyorum ve bir tanrı dans ediyor içimde.