Ege Tilgen
@egetilgen
Yaptığım alıntılar, o görüşe katıldığım anlamına gelmemektedir.
Doktor - Psikiyatrist
Yüksek Lisans
Malatya
1995
88 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
(İbrahim) Elinde bir Mushaf-ı Şerif tutuyordu. Şeyhülislama: “İşte Kelamullah… Bre zalimler, beni ne hükümle öldürürsünüz!” dedi.
Reklam
… bir ışık girmişti kafasına. Bu ışık ona Al-i Osman Devletinin kudretli valide sultanı kalabilmesi için tek yolu gösterdi. Oğlu Sultan İbrahim’i tahttan indirip bir odaya kapamak ve küçük, henüz yedi yaşındaki torununu tahta oturtmak…
Kitabı çok sevdim. Açıkçası, belli başlı eserler ve sanatçılar dışında sanat tarihi konusunda pek bilgim ve fikrim yoktur ama kitabı okurken çok şey kazandığımı fark ettim. Tabi öğrendiklerim koskoca sanat tarihinin ancak milyonda biridir ama benim için zevkli ve güzel bir başlangıç oldu.
Yazar, kendince önem ve değer verdiği belli başlı ressamları ve eserlerini anlatmaya çalışmış, başarmış da. Üslup da çok hoşuma gitti. Günlük konuşma tarzında yazmış kitabı. Sıkıcı olmayan, kısa ve öz, resimler ve resimlerdeki ayrıntıları eklenmiş, okuması rahat bir kitap. Sanat tarihi konusuna ilgisi olanlar için başlangıç kitabı olarak çok faydalı olacağını düşünüyorum.
Gerçekten mutlu muyuz, yoksa sadece uyuşturulmuş muyuz?1000Kitap
Kitap, insanın özgürlükten vazgeçip konforu seçtiğinde neler kaybedebileceğini gösteren, ütopya gibi görünen ama bir distopyayı anlatan bir roman. Kitap, korku ya da baskıyla değil, hazla yönetilen bir toplum yaratıyor. İnsanlar acı çekmiyor, sorgulamıyor, çünkü mutluluk(!) kimyasal olarak, şartlanmayla ve düzenli olarak sağlanıyor. Bu distopyada her şey düzenli ama ruhsuzluk hkim, her şey otomatikleşmiş, programlanmış ve yapay.
Bana göre kitabın en çarpıcı tarafı, insanların mutsuzluğa, duygulara, düşünmeye, hatta sanata bile gerek duymadığı bir düzen kuröası. Birey olmanın yerini “stabil toplum” almış. Yani herkesin görevi, sınıfı, mutluluk dozu belli. Bu dünyada insanlık sağlıklı, düzenli, mutlu ama robotlaşmış.
Huxley’nin 1930’larda teknoloji, genetik, tüketim ve medya üzerinden yaptığı öngörüler neredeyse ürkütücü derecede doğru çıkmış durumda. Doğru çıkan öngörüler 1984 kitabında da mevcuttu ama bu kitaptaki daha çok etkiledi beni, daha gerçekçi geldi. Mesela bugünün dünyasında da insanlar tıpkı “soma” gibi, ekranlar, tüketim çılgınlığı, çeşitli maddeler ve sosyal medya aracılığıyla aynı uyuşmayı yaşıyor.
Kitabı kesinlikle okuyun. Hatta 1984 ile ard arda okuyun. 9/10