Denise acı çekse acısını kendi etinde hissediyor, yanından bir dakika ayrılamıyor, Denise bir anda onun için dünyanın en kıymetli varlığı haline geliyordu. Fakat ertesi gün Denise iyileşiyor ve Yves yeniden aşkını bir yük gibi sürüklemeye başlıyordu.
Böyle anlarda insanların niçin evlendiğini çok net bir şekilde anlıyordu... "Bir şey," bir mevcudiyet, bir etek hışırtısı, önemsiz şeylerden bahsedebileceğin biri, sen keyifsizken nedensizce paylayacak biri, susarken yanında biri olsun diye.
Günün hatıralarını kafasından atamadığı için sinirleniyordu. Bunlar, akla takılan aptal bir nakarat veya uyku mahmuru beynin içinde dönüp duran kâbus parçacıkları gibi yorgun zihnine musallat oluyordu.