Hande
@ehandesende
bazen o an paylaşasım gelir,
'insan her şeyi nasıl isterse öyle algılayabiliyor.'
Lisans, PDR
Ankara
7 Aralık
869 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Buhranlı acılı dürüm tadında aşk öyküsü, spoii
1920'li yıllar Fransa'da geçen bir aşk öyküsü. Erkek oyuncu 1. Dünya Savaşı'ndan dönmüş eski statüsünü yitirmiş Yves. Kadın oyuncu zengin kocası olan, alımlı, ekonomik sıkıntılara
A'dan Z'ye çeşitli duyguların anlatıldığı kitap. Hatta bazılarını bilmiyoruz bile. Çoğu duygu, bilmediğimiz hikâyeleriyle, farklı kültürlerdeki yansımalarıyla da anlatılmış.
İçinde çok güzel vurucu cümleler var. Sonuçta duygulardan bahsediyoruz, ee yani olmasın mı? İnsanın ne hissettiğini bilmesi bile onu rahatlatırmış. İnsan ne hissettiğini bilmez mi ki? Aslında çoğu zaman, çoğu kişi bilmiyor. Bunun büyük bir nedeni de duygularımızı ifade ediş şeklimizin çok sığ kalması. Yeterli sözcük bulamıyoruz. Duygu dünyamıza o kadar aşina değiliz. Çünkü duyguların önemi üzerinde durulmayan bir kültürde yaşıyoruz. Ve özellikle zorlayıcı duygularla karşılaştığımızda o duyguyla akıntıya karşı nehirde nasıl rahat bir şekilde yol alacağımız örneğiyle sık karşılaşmamışız. O duyguyla belki de sadece savaşmayı, akıntıda boğulmayı öğrenmişiz.
Duyguların önemini yaşamda görmek zor değil. İlişkilerde, işte, kendimizle ilgili sorunlarda...
Rahat bir şekilde suçluluk duymadan, duygularını yaşayıp, ifade edenler 1-0 öndedir bana göre. Bu yüzden duygu dünyamıza ait kelime dağarcığımızı genişletmeye ihtiyacımız var.
baya baya kitabı anlattım, spoi de değil artık
Garip hisler bıraktı üzerimde bu kitap. Murakami de zaten böyle tuhaf bir yazar. O kendine has özelliğiyle seviliyor sanırım.
Kitapta; 20 yaşında bir kızın doğumgününde işinden aksilikten izin alamayıp, çalışmak zorunda kaldığı bir gün anlatılıyor. Garsonluk yapıyor. Restoranın sahibine (hiç görmedikleri) yemeğini kız götürmek zorunda o gün. Müdür rahatsızlandığı için. Restoranın sahibi kızla kısa sohbet ediyor, kızın doğumgününü kutluyor. (İlk kutlayan) Ve ondan bir dilek dilemesini istiyor, bu dileği gerçekleştireceğini söylüyor.
Yıllar sonra arkadaşı kıza dileğinin gerçekleşip gerçekleşmediğini soruyor. Kız biraz buruk bir cevap veriyor. Kız da arkadaşına soruyor, bir dilek hakkı olsa bu ne olurdu diye. Arkadaşının aklına bir şey gelmiyor. Kız da arkadaşına "Çünkü zaten dilemişsin" diyor ve kitap bitiyor.
Murakami kendinden esinlenerek yazmış bu hikayeyi. Doğumgünlerini önemsediğini ifade ediyor kitabın sonunda.
Kitabı da ucu açık bırakmış. Bana göre kızın arkadaşı zaten mutlu, o yüzden bir dilek aklına gelmiyor. Kız ise yaşamından tatmin değil.
Not: Kitabın çizimleri çok güzel.
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2025 40. kitabı
·4 günde okudu
·Okunma: 13 Kasım 2025 23:37
Yoruldum aslında. Ama canım anlatmak istiyor. Kitabı taze taze bitirmişken, daha iyi sindiririm.
Laing psikiyatri uzmanı. Psikiyatristlerin, insanları damgalaştırmasından hoşlanmıyor. Bu bile kitabı alıp, okumam için sebep. Sosyal medyadaki tanı-tedavi koyan, genellemeler yapan psikoloji alanında çalışan kişilerden gına geldi.
Neyse, bu kitap da "anti-psikiyatri" tarzla yazılmış. Şiir gibi ama değil. Yazarı anlamak zor. Kitap kısa ama zihni çalıştırmak gerekiyor anlamak için, hatta bazen deli oluyorsunuz. Kpss sözel mantık sorusu çözmek gibi :D Aman aman korkunç değil o kadar. Bu insan ilişkilerini konu alıyor çünkü. Dilin imkansızlığını, sınırsızlığını. Asla ifade edilmek istenilenin karşı tarafa tam olarak geçmeyişini. Dilin ifade etmeye yetmediğini, insanların bilinçdışındaki düğümlerden tam olarak karşıdakini anlayamayışını.
Çocukluktaki yetiştirilme tarzını bile romantik ilişkilere nasıl sıçradığını kısacık dizelerde o kadar iyi ifade etmiş ki aslında. İletişimde asla iki kişi yok aslında. Kafadaki kalıplar, önyargılar, ailelerin iç sesleri vs. Aynı zamanda dilin sınırı her şeyi tam olarak karşıya aktaramayacağımızı, bunun mümkün olmadığını anlatıyor. Bu ille de kötü bir şey olmak zorunda değil ama. Belki de bu düğümler, engeller bile aramızda bir bağ oluşturuyordur.
Adamın kafaya hayran oldum. Hem de zor biri gibi :D
Puan vermedi·289 syf.··
Beğendi
·2025 37. kitabı
·22 günde okudu
·Okunma: 07 Kasım 2025 14:11
Bir kafede oturup, yanıma aldığım kitabımı okuma planı yaptığım sakin günlerden biriydi. Sessiz sakin, az da kitap bulunan kafede, "Aa ne kitaplar var acaba" diye bakınıyordum ki bu canlı renkteki kapağı olan kitabı gördüm. Aldım elime, incelemeye başladım. Sonra bir baktım, okumaya başlamışım. Neyse, sonra devam etmek istediğimden kitabı ben de aldım.
Kişisel gelişim türünde, nasıl daha iyi iletişim kurabileceğimize dair bilgiler sunan, örnekler veren bir kitap kendisi. Yazarı Sam Horn da bu konuda eğitimler veriyormuş. Kitap farklı bölümlere ayrılmış. "Hayır deyin, kabul edin gibi". Böyle söyleyince, biraz "ee, yani" hissi yaratıyor, farkındayım. Hatta belki okusanız da beğenmeyip, "ee, yani" diyeceksiniz. Belki ben de farklı bir zamanda okumuş olsaydım, sıkılarak okuyacak, "ee, yani" diyecektim. Ama hayır, keyif alarak okudum. Çünkü kitabı ihtiyacım olduğu bir zaman seçmiştim.
Kişisel gelişim kitapları bildiğimiz şeyleri söyler. Kabul ediyorum. Çoğu da bize bir şey katmaz. Aslında bu kitap da uzun sürede size bir şey katmayacak :D Çevrenizde farklı, olumlu bakış açısı olan insanlar yoksa ve siz de değişmek için hevesli değilseniz iletişim konusunda. Ama benim için önemli olan, kitabın beni olumlu bakış açılarını düşünmeye sevk etmesi. Beynimdeki olumlu nöral bağlantıları aktive ettirmesi. Vay, havalı oldu. Ara ara işaretlediğim kısımlara bakmakta fayda var. Yeni bakış açıları sunan kitaplara ve insanlara ihtiyacınız olduğu bir zaman hoşunuza gidebilir.
