Ehven
@ehvenis
Şu anda okuduğu kitaplar
Fakat önce de dediğim gibi,tüm acılar korkaktır,kendisinden daha güçlü olan yaşama isteği karşısında geri çekilir;bedenimizdeki yaşama tutkusu,ruhumuzdaki ölme arzusundan daha keskindir.
Bunu anlamak için belki de insanın yanan bir yüreği olmalı.
Bir kadının duyguları,sözcükler olmasa da ve bilinçli hareket edilmese de her şeyi anlar.
Aklımı oynatmak pahasına,kendime defalarca telkinde bulundum,insan bir kez olsun,bir an olsun aptalca davransa ne olur sanki diye.Ama fazlasıyla belirsiz sözcük olan vicdan denen şeyden kaçamıyorsunuz.
“Yeryüzündeki hiçbir şey;bir insanın çaresizliğini,kendisinden böylece vazgeçebileceğini,canlı bir ceset haline geldiğini bu hareketsizlik kadar sarsıcı bir biçimde dile getiremez.”
Hiçbir heykeltıraş,hiçbir şair,ne Michelangelo ne de Dante,son ümitsizliğin jestlerini,kendini sağnak halinde yağan yağmura teslim etmiş,kendini korumak için parmağını bile oynatamayacak kadar kayıtsız ve yorgun olan bu yaşayan insan kadar güzel hissetmeni sağlayamazdı.
...bir insanın bir kerecik mantıksızca davranmış olmasından ne çıkar ki?