Emirhan Çelebi
@eimrhan
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Günümüzde malesef pek çok aile çocuklarının hayatlarını her türlü riske karşı korumaya çalışıyorlar. Onları kendilerince güvenli bir fanusun içinde tutmaya çabalıyorlar. Çocukları adına beyin görevi görüyorlar. Çocuklarının beyinlerinin yapacağı işi üstleniyorlar. Oysa biyolojik alemde risksiz hayat, gelişime kapalı bir hayattır. Eğer birey ya da bir canlı topluluğu risksiz, bol besinli, hastalıksız ve avcısız bir hayatta yeterince süre yaşarsa sonra bir durağanlık sürecine yani biyolojideki adıyla 'stazis' sürece girer. Rahatça üreme, huzur, keyif ve zevk gibi faktörler bir müddet için hayatına hakim olsa da neticede zorlayıcı unsurların yokluğu, organizmaların savunma sistemlerinin azalmasına ve zayıflamasına neden olur. Hızla tüketilen kaynaklar, artan nüfus gibi etkiler, bir süre sonra yaşam alanını yaşanmaz hale getirecektir. Fakat bu gerçekleştiğinde, uzun süreli durağanlığa bağlı olarak keşif ve sorun çözme yeteneklerini kaybetmiş gruplar, hızla elenecektir.
Sayfa 31
Etrafımızda bahçesindeki koyun kesildiği için depresyona giren çocuklar, malesef ailelerin aşırı korumacı tavırları yüzünden tabiata, yaşama ve ölüme yabancılaştırdığımız çocuklardır. Onları gayet doğal bir süreç olan kayıp, ölüm ve fânilik gibi konulardan uzak tuttukça çocuklarımıza iyilik ettiğimizi sanıyoruz ama, malesef, hayatlarında baş etmeleri gereken en büyük gerginlik ve korku kaynağı olabilecek ölüm fikrine hazırlanmalarına engel olarak, onları bu büyük bilmecenin önüne gayet hazırlıksız bir şekilde bırakabiliyoruz. Ölümü anlamadan yaşamı, anlamı ve aşkı anlamak mümkün değildir.
Sayfa 258