herkesin akıllı olmasını beklemenin, çok uzun süreceğini anladım, sonya. bir de bunun hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini… insanların değişmeyeceğini, onları değiştirebilecek kimsenin bulunmadığını ve bunun için çaba göstermeye değmeyeceğini!
ne olmuştu da, “seninle dünyanın her yerine gelirim,” diyen müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı. nerelere gidiyordu? gelirken getirdiği bakışlar ne dalgaydı? hangisi müzeyyen’di? ya da müzeyyen kimdi? ilk tanıdığım kimdi, şimdiki kim?