O artık yok, diye kısacık bir cümleyi sesin titremeden, ağlamadan, burnun sızlamadan, kalbin ağrımadan, nefesin sıkışmadan, boğazın düğümlenmeden söyleyemezsin.O artık yok.Üç kısa kelimeyi sadece kendi kulaklarınla duyacak kadar söylediğinde bile çetin bir kış geliyor, göğün yedi kapısı birden kapanıyor, dinmeyen yağmur ekinleri harap eder gibi hafızanı viran ediyor.
Onu sevmende hep bir hüzün var.Çünkü senden uzakta ve aranızdaki mesafe yüzünden yüreğinde büyüyen kırıklıklardan gözyaşları, hasret,çaresizlik ve kederli şarkılar sızıyor.