Âsım'ın Nesli Okuma Grupları 2026-2027
Ahlâkta İtidâl Yılı üye kayıtları başladı. 🕑
Kayıtlar bütün illeri ve ülkeleri kapsamaktadır. Bulunduğun il/ülke şıklarda yok ise 'diğer' kısmına yazmayı ihmal etme.
Kayıtlar 15 Haziran'a kadar sürecek dikkat et.
Unutma, sen yoksan çok eksiğiz!
forms.gle/jKtWfCL6pJHG8cXT9
Bugün spora gitmeden önce, "Hazır vaktim varken şu parkta biraz oturup kitap okuyayım," kedileri seveyim dedim.Çimlerin üzerine yerleştim. Kulağımda radyoda alakasız bir şekilde Bayhan "Tiryakinim"çalıyor. Kendimi şarkının tuhaf hüznüne ve kitaba kaptırmışken gözüm ileride yakan top oynayan çocuklara takılıyor kendi dünyamla baş başa takılırken ...O çocuklardan biri koşarak kan ter içinde tam yanıma geldi gözlerimin içine bakarak garip bir heyecanla "Abla bir kişi eksiğiz sadece top atar mısın?" dedi ..Yemin ederim sanki gizliden gizliye bu anı bekliyormuş gibi hiç düşünmeden, tek bir hamleyle kulaklığı kulağımdan çıkarıp kitabın üstüne bıraktım ve fırladım yerimden. Kendimi o yeşilliğin, çimlerin içine nasıl attım bilmiyorum .
Meğer gerçekten o heyecanı yaşamak için oturduğum o kasıntı, ciddi yetişkin hallerimden vazgeçip en dibe, o çocukluk zeminine inmem gerekiyormuş.Oyuna girdiğim an bende ipler koptu zaten. Şarkı falan sustu artık, parkın kendi sesi var. Sanki dünya kupası finalindeymişiz gibi bir heyecan... Elimde plastik top, yeşilliklerin üzerinde sağa sola kaçışan çocuklar, arkadan "Abla hadi at!" diye bağıran o ufaklıklar...her topu fırlatışımda kalbimin boğazımda attığını hissediyordum. Uzun zamandır içimde böyle saf, deli gibi bir heyecan hissetmemiştim.Oyun bitti kaldırama oturup birer meybuz yedik çocuklar bana da almışlar.:)) Nefes nefese banka, kitabımın ve kulaklığımın yanına geri döndüm. Yüzümde aptal bir gülümseme, kalbim küt küt atıyor... Şöyle bir etrafımdaki ağaçlara, yeşilliğe bakıp şunu düşündüm:Biz bu koca yaşlarımızla, güya çok önemli olan şu hayatta; bizi gerçekten yaşadığımızı hissettiren anların bu kadar küçük ve masum olması normal mi ya bu kadar basit mi ? Mesela kalabalık bir cadde burnuna gelen o tanıdık parfüm kokusu , ya da
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Birçok şey kimsesiz bir çocuk gibi sahipsiz bırakılıyor dünyanın ayazında; söylenemeden durulamamış bazı ürkek sözler, hiç söylenmeden söylenmiş kadar olunan kelimeler, dışarıya taşmasını engel olunamamış duygular, tek başına saklanamadığı için kırk kat mahremiyet bohçasına sarılarak emanet edilmiş sırlar, kanaması durdurulamamış yaralar, ertelenmekten ve ötelenmekten yorulmuş hayaller, cana ve tene düşen gölgeler, iç titreten ürküntüler, yenilgiler, yorgunluklar, can atıcı geri çekilmeler, vazgeçmeler... İnsan coğrafyasının, istenmeyen bir eşya gibi sessizce yol kenarına bırakılıverilen girinti ve çıkıntıları bunların hepsi... Yok saymakta ısrar ettiğimiz için öz haritalarımızı kabataslak bir karalamaya dönüştüren ayrıntıları hayatlarımızın... Eksiğiz diyoruz ya hep, tamamlığı gözümüz hiç kesmediğinden...
insan 34 yaşında da ölür
doğum gününden 15 gün sonra da
insan ölür
biz demek ki daha eksiğiz ölmek için.
Affına sığınıyorum Allahım!Alıntı
"Affına sığınıyorum Allahım! Senin bizi kusursuz yarattığın doğrudur da biz neden bu kadar eksiğiz?"