"Biz gibi yemeyen insanlar da varlardır." diye fisıldadı öfkeyle, "ama biz gibi yemiyorlar diye masada terslemek onları sana kalmamış. O çocuk senin arkadaşın, masa örtüsünü yemeye kalkışsa bile sesini çıkaramazsın duydun mu?"
O zamanlar insanlar yavaş hareket ederdi. Salına salına meydanın bir tarafından karşı tarafına geçer, meydanın çevresindeki dükkanlara salına salına girer çıkar, hiç acele etmezlerdi. Bir gün yirmi dört saatti ama sanki daha uzunmuş gibiydi. Acele etmeye gerek duyulmazdı çünkü gidecek bir yer yoktu, ne satın alınacak bir şey vardı ne de satın almak için para.