Şadiye Peker
@elamra_
Hayır anlamalısın. Kuş değil, uçmak olmalıydım ben.
Öğretmen
Lisans
16 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Günlerden Mart. Vuruldu ülkenin biri daha.
Evim demişim,evim.
Daha dün akşam duydum.
Evim demişim..
Nerde benim evim?
Ellerimin hayata bulandığı bu şaşkın vakitlerde duydum kendimi.
Uzundur değmiyor bir şiire sözcüklerim.
Kalbimdeki hüznüm gelmiyor dilime.
Üzerini örtmüşüm sevinçlerimle.
Tam ortasında duruyorum bir doğunun.
Tek bir doğusu yokmuş gibi kainatın,koyu duruyor tüm ışıklar.
Kandilini yaktım bütün firavunların.
Tanrı,artık gelsin.
Bütün kelimeleri yazılmış gibi şiirlerin,divanların,kitapların,alfabelerin.
Azgın bir anlamak yığını doldurup duruyor zihnimi.
Sırılsıklam bir meraka bürünüyor kirli yeryüzü.
Gökyüzünün grisini yırtmak istiyorum hatmi çiçeği ellerimle.
Mavisini yitirmiş bu gökten duyuyorum tüm şairlerin manasızlıklarını.
Taşındık.. Sümbül bekleyen bir sevdanın kalbine taşındık.
Mutlu kentlerin öyküsünde duran ay parçaları gibi harflerimiz.
Bense,hiç büyümüyorum. Biat ediyorum çocuk kalbime.
İncirler dolaşıyor sesimde.
Bak,bu senli ilk şiirim.
Güneşe tutup duruyorum,ellerinden doğan çiçeği.
Ellerin,dolaşırken gözlerinde.
Yüzünde dönüp duruyor kalbimin ayası.
Reklam
Özlediğim dünler var.
Beklediğim günler,bilmediğim yarınlar...
Gönlüme takılıp düşercesine dolandım ellerine kaderimin.
Kelimelerimin hüsranını bilemeyen kalbine tüm bu yazmalarım.
Binbir izi var topraklarında yollarımın.
Ellerinin en yarasında kalmış gibi hoyratım bu akşamüstleri..
Yazılamayan bir mektup bıraktım sana.
Dünyanın en ücra yerinde okunup durur her günün ağında..
Gelişinin rüyalarına saklıyorum bütün kışları.
Bütün yavan mevsimlere sarıldı şehirlerin en ıslak semtleri.
Avrupai bir özlemek biriktir sen teninde
En kalbimde durur hasret benim.
Yaşamak,bilmem daha kaç şarkı?
Soluklandığım bu solgun ağacın sadrı senin ellerin.
Fakat şarkılar demleniyor döne döne.
Sen gelmez oldun,bağla beni bir pamuk ipliğine.
Akşamların seyri vardır gözlerinde,kim bilir?
Kalbimden kalbine satırlar diziyorum durmaksızın.
Beklemek en çok sen,beklemek en son sen.
Oysa bir adaletin öfkesi bu,dönüp duran içimde.
Bir şairin şiirine şahitlik eden eller var ötemde.
Yitik günler kaldı aramızda.
Ardına düştüğümüz daha kaç şehir?
Kapat şemsiyeni yağmurlar kurak.
Sesim kuyu,yüzün uzak..
-elamra
Bir uyanışın çağrısına gelen ayetler yığını doldurup duruyor defterlerimi.
Bir Yusuf'sun, ey kalbim.
Sen bir Zekeriyya.
Ben bir Yahya.
Zulümlere susan Rabbin ezeline ve ebedine giden yollara tuttum, okuduğum tüm kitapları.
Tüm yolculuklarımın en zifiri katresinden dökülüp durur adın.
Onulmaz bir bestenin umulmaz sokaklarına çıkaracağım yollarımı.
Yaşama değen bütün felaketlerin altında kalan umutsuz bir saksının kahverengi toprağına değ, taşıdığın en günah yerinle.
Ben İsa'yim. Çarmıha sen geril.
Yürüt zincirli ayaklarını en şerit yerinde Gazze'nin,en kimlik yerinde Mezopotamya'nın.
İçimin düştüğü yerlere basılmış ayak izleri dünya çocuklarının.
Yangınlar içinde dönüp dur,temizlen ey kalbim.
Sudan sana fayda yok,bildim.
Bir sesin yankısı gibiydi dört tarafına ayetler dizdiğin kitapların, Tanrım.
Ellerime dokunmaktan korktuğum vakitlerde duydum.
Göğsümde susan aşk,senin değil.
Kelamını dizdiğin defterlere eklendi kalbim.
Bağrıma incir ağaçları diken bir Rabia eli var.
Ellerime nergisler,yaseminler demeti..
Ne zaman sana dokunsam, Rabbim.
Kendini geri çekiyor ellerin.
Bilmem...
Ben bunca sustuklarının neresindenim?
-elamra
Her gidişte bir boşluğum ben.
Her gelişte biraz daha yabancı.
'Keşke gölgesine razı bir fesleğen olsaydım.'
Gölgesinde dinlenilen bir Esvet.
Zamansız bir akşam vakti açan çiçek.
Bir şiirin mısralarında kaybolan bir his olurdum belki..
Farkında olmadan yazdığım bu şiirin yollarında.
Kalbimden yoluna akan bir sel olsun isterdim.
Yazıyorum. En kalbinden vurarak şiirin.
Ellerini ellerime nasır yaparak.
Gelip giden ruhumdur bu benim.
Yollarına revan olarak..
-elamra
Bu bir yanılsama.
Bir yangının serine sarılıp durma.
Uykulu düşlerden gelen sonsuz bahçeler yığını kalbim.
Tırnaklarımın özverisine adadım tümünü aşklarımın.
Sarı bir can çırpınıp durur kelimelerimin üstünde.
Uzunca bir el doldurur duvarlarını çığlıklarının.
Basit bir yapboz eli değiyor göğsümün içinden sesine.
Bilmem..Nasıl sever bir daha insan?
Nasıl da yazılıp durur bir şiirin mısraları?
Konuşarak susan bir kalbin gemisine yaslanırmış Nuh.
Koltukların en arka nezaketine sakladım uçup duran canını.
Üzerimde sevdamsı bir ıslaklıkla dönüp duruyorum ellerinde.
Ellerim..ellerin..bir nar çiçeği kavgası gibi.
Sen bir yanım,ben bir yarım.
Bir su içimine kır kalbini,burası benim yangınım.
Bir Mesih eli bu,bedenimde duran.
Çekip çıkar beni koynuna girdiğim şarkılardan.
-elamra
Reklam