ela
@elasimsek
Şu anda okuduğu kitap
bu dünyada aramakla bulunamayacak birini arıyorsun.
Reklam
gerçekten başka bir şeye ihtiyacım yok, benim için kenara ayırdığı yakınlık yetiyor.
bugün sıradan bir güne hazırlanırken ipin ucunu kaçırıyorum ve ne seçeceğimi umursamasam bile dolabın önünde kararsızlık çekiyorum. keyfini çıkarmadan ayakta kahvaltı ediyorum, elma dilimliyorum ama dilimleri tabağa koymadan yiyorum, canım ikinci bir kahve çekiyor mu bilmiyorum, kendimi huzursuz hissediyorum, neyin ucundan tutacağımı bilemiyorum. böylece on beş dakika geçiyor, sonra bu yarım saat oluyor.
bu sabah evden çıkmam neden bu kadar uzun sürdü? nasıl oluyor da bunda bile bocalıyorum? uyanmak giderek daha da zorlaşıyor, hemen hareketlemiyorum, tepki veremiyorum, dikkatimi toparlayamıyorum.
gene de onu hep bir beklenti halinde görüyorum, neyin beklentisinde, bilmiyorum ama zamanın akıp gidişi onun yükü haline geldi.
Reklam