Olduğum Yer
Jhumpa LahiriYazar:
Jhumpa Lahiri
Çevirmen:
Eren Yücesan Cendey
Tahmini Okuma Süresi:
4 sa. 46 dk.
Sayfa Sayısı:
168
Basım Tarihi:
Aralık 2022
İlk Yayın Tarihi:
Ağustos 2018
Yayınevi:
Domingo Yayınevi
Orijinal Adı:
Dove mi trovo
Orijinal Dil:
İtalyanca
ISBN:
9786051982564
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Jhumpa Lahiri / Olduğum Yer
Kırklı yaşlarının ortasında olan öğretmen bir kadının yaşama dair sunduğu manzaraları ve düşüncelerini okuyoruz.
Yürüdüğü yollar, gördüğü insanlar, iletişimde olduğu arkadaşlar, iş ortamı gibi küçük kesitler şeklinde bölümlere ayrılarak yazılmış. İyi bir gözlemci ve hislerini de akıcı bir şekilde anlatıyor. Manipüle edilmiş bir çocuklukla yolunu kaybetmiş bir kadın. Arkadaşlıkları bile rutin bir düzende ilerliyor. Her şeyin farkında ama değiştirmek için bir çabası da yok. Daha doğrusu ikilemler arasında hayatını askıya almış ama tam olarak da teslim olmamış.
Duyduklarını, gördüklerini ve hissettiklerini anlatmış. Sanki bir arkadaşına gününün nasıl geçtiğini anlatır gibi. Bu yüzden çoğu şey sonuçsuz bir anlatı hissi uyandırıyor. Okuyucuya, arkadaş görevini alan ve düşüncelerinden sonuca ulaşan bir derinliği keşfetmek bırakılmış.
“Olduğum Yer” bir kadının yaşadığı şehirdeki insan manzaralarını, yolunu bulma çabasını, ailesinin bıraktığı izleri ve yalnızlığını yansıtan bir kitap. Keyifli okumalar…
Puan vermedi·168 syf.·
2024 13. kitabı
Çocukluğundan itibaren aslında yeri olmayan bir kadının farklı mekanlarda ve zamanlarda düşüncelerini, duygularını, yalnızlığını ve hayat yolculuğunu anlatan bir kitap. Dili sade ve akıcı sıkılmadan okuyacağınız bir kitap
7/10
2023 6. kitabı
Pulitzer ödüllü yazar Lahiri ile tanışma kitabım olan ‘Olduğum Yer’ son derece sıradan gündelik olayların sade bir dille aktarıldığı ve gücünü de buradan alan etkileyici bir metin. Postmodern çağda bir kadının, yalnızlığıyla yarı barışık yarı küskün ilişkisini; bulunduğu mekanlar ve zamanlar üzerinden tarifleyen, gündelik olaylardaki detayların inceliklerine temas eden, içinde bulunduğu çağın çıkmazlarına düşüşünü ve buradaki çaresizliğini söylemekten sakınmayan bir dışavurum. Derinlikli karakter analizleri detaylı biyografik ögeler yerine verilen minik ipuçlarıyla zihinde bir karakter ve atmosfer yaratabiliyoruz ve bu sayede devamlılığı olmayan kırkı aşkın bölüm arasında bağ kurmakta zorlanmıyoruz. Görkemli bir edebiyat olağanüstü yeni bir şey söyleyen bir metin değil ama hayatın melankolik tarafının tadını bilen, yalnızlığını seven ama bir o kadar da ondan korkan her insan kendinden çokça şey bulabilir bu kitapta. Mekanlar ve insanlarla kurduğu ilişkilerdeki kendinden yola çıkarak, her defasında yalnızlığına ulaşan kadın kahramanımız, ‘seçtiği’ bu hayatın beraberinde getirdiği tatsızlıklarla soru işaretleriyle yüzleşiyor. Metin aslında hem tercih etmediği diğer tüm ihtimaller için içsel bir yas hem de seçimleriyle var ettiği hayatı için dik gururlu bir duruş gibi. Duygusu bana fazlasıyla geçen çokça bağ kurabildiğim bir kitap oldu özetle. Kadın hikayeleri okumayı sevenler özellikle kaçırmasın. Keyifli okumalar
"Beklenmeyenden kaçış yoktur. Hayat, günbegün yaşanır."
Pulitzer Ödüllü Jhumpa Lahiri'nin yeni romanı Olduğum Yer bir kadının iç sesinden gözlemlerini ve yaşadıklarını anlatan kısa bir roman.
Kitap kırklı yaşlarının ortalarında, üniversitede edebiyat öğretmenliği yapan, yalnız yaşayan bir kadınla buluşturuyor bizi. Yaşadığı şehri onunla adım adım dolaşmaya başlıyoruz. Sokakta yürüyor, trene biniyor, kitapçıya, okula, markete gidiyor, evinde, aynada, deniz kıyısında, annesinin evinde, gün doğumunda, yatakta, iki adım ötesinde bazen de hiçbir yerde ona eşlik ediyoruz. Kitap kısa kısa yazılmış kırk altı bölümden oluşuyor ve yukarıda bahsettiğim mekan ve durumlar bu bölümlerin başlıklarının bazıları sadece.
Aslında kitap bir romandan çok günce gibi yazılmış, zamandan ziyade mekanlara , yaşananlara, gözlemlere odaklanıyor. Yalnız bir kadının hayatla, ailesiyle ilişkisini sorguladığı, ister biraz hesaplaşma, biraz iç döküş deyin, ister hayal kırıklıkları ve çocukluk travmaları ile yüzleşme, asıl mesele hepsi bir araya geldiğinde hayat yolculuğunun ortasında bir kadının yolunu kaybetmesine çıkıyor.
Kitap her ne kadar daha çok kadın okuyucuya hitap eder gibi görünse de aslında herkesin okuyup kendisine dönüp bakmasını sağlayacak bir kitap. Yazarın kullandığı naif dil sayesinde de konu biraz depresif de olsa çok da rahat okunuyor.
"Hayat kısa, kuşlar uçuyor" diyor ya Cemal Süreya, işte belki ara ara hayata bir dönüp bakmak, belki yolu değiştirmek gerek.
Keyifle okunsun...
7/10
2025 4. kitabı
“Her yer değiştirişimde derin bir hüzne kapılırım.
Anıların, acıların, hazların birbirine dolandığı bir yeri ardımda bıraktığım için dertlenmem aslında.
Beni sarsan, değişimin kendisi;
vazonun içindeki suyun sallanıp bulanması gibi.”
—
Italo Svevo‘dan bu satırlarla başlıyor Olduğum Yer.
Vazonun içindeki o bulanık su, işte tam da bu romanın dokusu.
Birlikte bu "bulanıklığın" içinde yürüyeceğiz.
Yerle bir olmanın, yer bulamamanın, ait olamamanın ama yine de her şeye rağmen var olma çabasının izini süreceğiz.
Bir şehrin sokaklarında yürür gibi…
Tanıdık bir yabancının gözünden bakar gibi…
Hazırsanız, “Olduğum Yer”e birlikte adım atalım.
-
Jhumpa Lahiri’nin Olduğum Yer adlı romanı, bir kadının –adını asla öğrenemeyeceğimiz bir anlatıcının– şehirde kendine yer arayışının güncesi.
Her şey yerli yerinde gibi görünür: bir iş, bir ev, tanıdık sokaklar, geçmişten kalan birkaç dost…
Ama hiçbir şey, tam anlamıyla yerli yerinde değildir.
Hiçbir şey "olduğu yer"de değildir aslında.
-
Küçük anlara tanıklık ediyoruz kitap boyunca.
Anlatıcı bizi, “olduğum yer” diyerek işaret ettiği mekânlara götürüyor tek tek.
Bir kahve fincanının buharında, kitapçı raflarının arasında, market kuyruğunda ya da terapist koltuğunda geçen anlar…
Hepsi, onun iç dünyasının izdüşümleri gibi.
Bir kırtasiye defterinde saklanan çocukluk, bir tren yolculuğundaki huzursuzluk, bir sokak yürüyüşünde ansızın beliren sessizlik.
Bölümler, bir günlüğün sayfaları gibi açılıyor önümüzde.
-
Bazı insanlar vardır; gürültüden uzak durmayı seçtikleri için değil, sessizliği duymayı becerebildikleri için yalnızdırlar. Olduğum Yer’in anlatıcısı da işte böyle biridir.
Şehirlerin içinde yavaşça yürür, kalabalığın kıyısında durur, insanların hayatlarına sadece uzaktan, dokunmadan bakar.
Onu ne tam anlamıyla uzaklaştıran bir şey vardır
Italo Svevo‘dan bu satırlarla başlıyor Olduğum Yer.
Vazonun içindeki o bulanık su, işte tam da bu romanın dokusu.
Birlikte bu "bulanıklığın" içinde yürüyeceğiz.
Yerle bir olmanın, yer bulamamanın, ait olamamanın ama yine de her şeye rağmen var olma çabasının izini süreceğiz.
Bir şehrin sokaklarında yürür gibi…
Tanıdık bir yabancının gözünden bakar gibi…
Hazırsanız, “Olduğum Yer”e birlikte adım atalım.
-
Jhumpa Lahiri’nin Olduğum Yer adlı romanı, bir kadının –adını asla öğrenemeyeceğimiz bir anlatıcının– şehirde kendine yer arayışının güncesi.
Her şey yerli yerinde gibi görünür: bir iş, bir ev, tanıdık sokaklar, geçmişten kalan birkaç dost…
Ama hiçbir şey, tam anlamıyla yerli yerinde değildir.
Hiçbir şey "olduğu yer"de değildir aslında.
-
Küçük anlara tanıklık ediyoruz kitap boyunca.
Anlatıcı bizi, “olduğum yer” diyerek işaret ettiği mekânlara götürüyor tek tek.
Bir kahve fincanının buharında, kitapçı raflarının arasında, market kuyruğunda ya da terapist koltuğunda geçen anlar…
Hepsi, onun iç dünyasının izdüşümleri gibi.
Bir kırtasiye defterinde saklanan çocukluk, bir tren yolculuğundaki huzursuzluk, bir sokak yürüyüşünde ansızın beliren sessizlik.
Bölümler, bir günlüğün sayfaları gibi açılıyor önümüzde.
-
Bazı insanlar vardır; gürültüden uzak durmayı seçtikleri için değil, sessizliği duymayı becerebildikleri için yalnızdırlar. Olduğum Yer’in anlatıcısı da işte böyle biridir.
Şehirlerin içinde yavaşça yürür, kalabalığın kıyısında durur, insanların hayatlarına sadece uzaktan, dokunmadan bakar.
Onu ne tam anlamıyla uzaklaştıran bir şey vardır"OlduğumYer" Aslında "OlamadığımYer"·168 syf.·Edebiyat
8/10
2023 88. kitabı
Pulitzer Ödüllü, Man Booker Ödüllü kısa listeye giren Hint Kökenli Amerikalı yazar Jhumpa Lahiri nin "Olduğum Yer" güzel ve ıssız bir şehirde bir kadının, kararlarının, konuşmalarının, yalnızlığının unutulmaz bir portresi. Bazen adımları onu kendi yalnızlığına hapsolmuş yaslı annesine götürür. Bazen onu, trenlerin onu kısa bir süreliğine kaçırabileceği istasyona götürür...
"""kendi başına"""
Olur herşey, olduğu yerde kalarak, gelip geçen hayat içinde.
Coşku ve korku, bağlanma ve yabancılaşma: Bu romanda Jhumpa Lahiri mekanların durumlarını sınırlarını zorlar gibi. Merkezdeki kadın, durağanlık ile hareket arasında, ait olma ihtiyacı ile kalıcı bağlar kurmayı reddetme arasında gidip gelir. Evi olarak adlandırdığı, günlerinin ilgi çekici bir zemini olan şehir, bir sırdaş görevi görüyor: evinin etrafındaki kaldırımlar, parklar, köprüler, meydanlar, sokaklar, mağazalar, kafeler. Onu sık gittiği havuza ve bazen onu babasının zamansız ölümünün ardından çaresiz bir yalnızlığa saplanmış annesine götüren tren istasyonuna kadar takip ediyoruz. Hiçbir zaman kendini tam olarak rahat hissetmediği iş yerindeki meslektaşlarına ek olarak, kız arkadaşları, erkek arkadaşları ve onu hem teselli eden hem de tedirgin eden bir gölge olan "o" var, hayatımızda hep var olan aslında olmayan "o" kişiler gibi, yine de bizi bazen derinden etkileyen... Ancak bir yıl içinde, bir sezon yerini diğerine bırakırken, dönüşüm içindeki hayatın tüm duygu durumlarını hissederken bukadar yakın duygular hissetmek yer yer içimi acıttı...
Çok içimizden ifadelerin olduğu "Olduğum Yer" ya da olamadığım yer arasında tüm ince çizgilerin olduğu çok bizden tavırları okumak bazen de gülümseme neden oldu...
Güzel bir kitaptı yazardan okuyacağım sıradaki kitap yazarın 1001kitap listesindeki kitabı asıl o kitabi çok
her yerde ve hiçbir yerde...Hayata Dair
Daha kapağını yeni kapattım 
Olduğum Yer'in ve zihnimde hala o isimsiz İtalyan şehrinin sokaklarında, anlatıcının peşinde yürüyor gibiyim. Bir kitap bittiğinde hissedilen o tatlı melankoli var ya, tam olarak oradayım.
Jhumpa Lahiri'yi 
Dert Yorumcusu ile tanımıştım. O kitap ne kadar kalabalık, ne kadar çok sesliydi, öyle değil mi? Hindistan'dan Amerika'ya uzanan kökler, kültürel sancılar, farklı hayatlara açılan bir sürü pencere gibiydi benim için...
İşte Olduğum Yer'e başlarken belki de zihnimde o öykülerin tadı vardı ama Lahiri beni bambaşka bir kapıdan, çok daha sessiz bir odaya aldı bu defa.
O kalabalık öykülerden sonra bu kitap, adeta bir fısıltı gibi. Sanki bir olay anlatmıyor, bir “his” anlatıyor . Büyük olaylar, şaşırtıcı dönemeçler beklemeyin. Sadece bir kadının hayatından anlık kesitler, gündelik gözlemleri ve içsel monologları var. Her şeye bir gözlemci mesafesinde; ne tam ait ne de tamamen yabancı. Beni asıl vuran şey, o "arada kalmışlık" hissini iliklerime kadar hissettirmesi oldu. Bazen en kalabalık anlarda bile hissettiğimiz o görünmez yalnızlığı o kadar duru ve süssüz bir dille anlatmış ki...
Şunu söylemeliyim, bu kitap her ruh haline iyi gelecek türden değil. Yoğun bir melankolisi, kendi içine dönük bir temposu var. Aksiyon ve hareket arayan bir okuru yorabilir. Ama durup düşünmeyi, hayatın sıradan anlarındaki şiiri görmeyi ve insan ruhunun o kuytu köşelerinde gezinmeyi seviyorsanız, size çok şey fısıldayacaktır.
Dert Yorumcusu'nda başkalarının aidiyet hikâyelerini okurken, Olduğum Yer'de sanki yazarın kendisiyle baş başa kaldığı, tek kişilik bir dünyaya tanıklık ettim. Bir yere ait olmaktan çok "kendinle bir yerde olmanın" ne demek olduğunu hissetmek isteyenler için de müthiş bir deneyim. Çok farklı bir tat bıraktı damağımda…
Çok sevdim…(:
Olduğum Yer'in ve zihnimde hala o isimsiz İtalyan şehrinin sokaklarında, anlatıcının peşinde yürüyor gibiyim. Bir kitap bittiğinde hissedilen o tatlı melankoli var ya, tam olarak oradayım.
Jhumpa Lahiri'yi Dert Yorumcusu ile tanımıştım. O kitap ne kadar kalabalık, ne kadar çok sesliydi, öyle değil mi? Hindistan'dan Amerika'ya uzanan kökler, kültürel sancılar, farklı hayatlara açılan bir sürü pencere gibiydi benim için...
İşte Olduğum Yer'e başlarken belki de zihnimde o öykülerin tadı vardı ama Lahiri beni bambaşka bir kapıdan, çok daha sessiz bir odaya aldı bu defa.
O kalabalık öykülerden sonra bu kitap, adeta bir fısıltı gibi. Sanki bir olay anlatmıyor, bir “his” anlatıyor . Büyük olaylar, şaşırtıcı dönemeçler beklemeyin. Sadece bir kadının hayatından anlık kesitler, gündelik gözlemleri ve içsel monologları var. Her şeye bir gözlemci mesafesinde; ne tam ait ne de tamamen yabancı. Beni asıl vuran şey, o "arada kalmışlık" hissini iliklerime kadar hissettirmesi oldu. Bazen en kalabalık anlarda bile hissettiğimiz o görünmez yalnızlığı o kadar duru ve süssüz bir dille anlatmış ki...
Şunu söylemeliyim, bu kitap her ruh haline iyi gelecek türden değil. Yoğun bir melankolisi, kendi içine dönük bir temposu var. Aksiyon ve hareket arayan bir okuru yorabilir. Ama durup düşünmeyi, hayatın sıradan anlarındaki şiiri görmeyi ve insan ruhunun o kuytu köşelerinde gezinmeyi seviyorsanız, size çok şey fısıldayacaktır.
Dert Yorumcusu'nda başkalarının aidiyet hikâyelerini okurken, Olduğum Yer'de sanki yazarın kendisiyle baş başa kaldığı, tek kişilik bir dünyaya tanıklık ettim. Bir yere ait olmaktan çok "kendinle bir yerde olmanın" ne demek olduğunu hissetmek isteyenler için de müthiş bir deneyim. Çok farklı bir tat bıraktı damağımda…
Çok sevdim…(:
Uzun süredir kitaplığımda okunmayı bekleyen, daha önce alırken arka kapak yazısını beğenerek aldığım kitaplardan biriydi Olduğum Yer. Boşlukta savrulan, ait hissedemeyen 40lı yaşlarında öğretmen bir kadının günlük hayatını, geçmişini okuyoruz. İnsanlarla ilişkisini, ailesine, arkadaşlarına, romantik ilişkilere karşı olan tutumunu, onlarla bağ kuramamasını okurken aslında beni en çok etkileyen ailesiyle arasında geçenler oldu. Araları ne kadar çok kötü diyemesekte, aile olmayı, eş olmayı becerememiş zıtlıklardan doğan iki kişinin bir şekilde bir araya gelip yaşamı birbirlerine zorlaştırmalarını, bunun üzerine kızlarını da soktukları durumdan haberdar olmayışlarını belki kısacık bölümlerde de olsa okumuş olmak beni çok etkiledi. Aslında o kadar basit ve yalın bir dille anlatıyor ki, çok hızlı okuyabiliyorsunuz ama bazı yerlerde duraksayıp düşünmeniz gerekebiliyor. Benim sevdiğim kitaplardan biri oldu Olduğum Yer.
Su gibi, duru, net, insanın içini aydınlatan bir anlatım.
..
.
Bu kitapta başından sonuna yazar direk bizimle konuşuyor. Ruh halini, hissettiklerini, gördüklerini, bazen geçmişte yaşadıklarını öyle güzel ve içten anlatıyor ki, siz de onunla geziyor, görüyor, yaşıyorsunuz sanki...
.
.
Ben çok severek okudum, özellikle anlatım dilini çok beğendim. Farklı bir kitap okumak isteyenlere tavsiyemizdir...
Hayatta, çocukluğundan itibaren aslında hiç yeri olmayan bir kadının, farklı zaman ve mekanlarda, duygularını, düşüncelerini, hayat yolculuğunu ve en çok da yalnızlığını anlattığı bir kitap "Olduğum Yer".
Hayatın içinde ama hiçbir yerde..
Yazarla tanıştığım ilk kitap ama kesinlikle son olmayacak. Sade bir dille aslında ne kadar çok şeyin anlatılabileceğini gösterdiğini düşünüyorum.
Yazar Hakkında
Jhumpa LahiriYazar · 6 kitap
Nilanjana Sudeshna "Jhumpa" Lahiri, İngilizce ve son zamanlarda İtalyanca yazdığı kısa öyküleri, romanları ve denemeleriyle tanınan İngiliz-Amerikalı bir yazardır.
İlk kısa öykü kitabı Interpreter of Maladies (1999), Pulitzer Kurgu Ödülü ve PEN/Hemingway Ödülü'nü kazanmış ve ilk romanı The Namesake (2003), aynı adlı popüler filme uyarlanmıştır. The Namesake, New York Times Önemli Kitaplar listesinde yer almış, Los Angeles Times Kitap Ödülü finalisti olmuş ve önemli bir sinema filmine uyarlanmıştır.
Unaccustomed Earth (2008), Frank O'Connor Uluslararası Kısa Öykü Ödülü'nü kazanırken, ikinci romanı The Lowland (2013) hem Man Booker Ödülü hem de Ulusal Kurgu Ödülü'nde finalist olmuştur.
Lahiri, 22 Ocak 2015'te The Lowland ile 50.000 ABD Doları değerindeki DSC Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır. Bu eserlerinde Lahiri, Amerika'daki Hint-göçmen deneyimini araştırdı.
2012'de İtalya'nın Roma kentine taşınan Lahiri, o zamandan beri iki deneme kitabı yayınladı ve ilk olarak 2018 tarihli Dove mi trovo romanı, ardından 2023 tarihli Roman Stories (Roman Hikayeleri) koleksiyonu ile İtalyanca yazmaya başladı. Ayrıca, 40 farklı İtalyan yazar tarafından yazılmış 40 İtalyan kısa hikayesinden oluşan Penguin İtalyan Kısa Hikayeleri Kitabı'nı derledi, düzenledi ve çevirdi. Ayrıca kendi yazılarından bazılarını ve diğer yazarların yazılarını İtalyancadan İngilizceye çevirdi.
Lahiri, 2014 yılında Ulusal Beşeri Bilimler Madalyası ile ödüllendirildi. 2015'ten 2022'ye kadar Princeton Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık profesörü olarak çalıştı. 2022'de, mezun olduğu okul olan Columbia Üniversitesi Barnard Koleji'nde Millicent C. McIntosh İngilizce Profesörü ve Yaratıcı Yazarlık Direktörü oldu
