Dert Yorumcusu
Jhumpa LahiriYazar:
Jhumpa Lahiri
Çevirmen:
Neşfa Dereli
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Öykü sevenlere …Aidiyetsizlik
"Ben tam bir öykü aşığıyım," diyenlerdenseniz zaten koşun alın.
Ama "Öykü bana göre değil," diyenlerdenseniz, size önyargılarınızı kırdıracak bir yazarla tanıştırayım: Jhumpa Lahiri
Bu kadın resmen bir kurgu sihirbazı.
Lahiri'nin öykülerinde ne mi var?
İki dünya arasında sıkışıp kalmış, ne oraya ne buraya ait olabilen insanların o ince sızısı var. Köklerinden kopup yeni bir toprağa tutunmaya çalışanların sessiz mücadelesi, aile içindeki görünmez mesafeler, kimlik arayışı... Hepsini o kadar içten ve sakin bir dille anlatıyor ki...
Karakterleri öyle kanlı canlı ki, sanki her gün gördüğümüz, tanıdığımız insanlar. Lahiri, tek bir fazla kelime kullanmadan, o sade ama vuran diliyle sizi alıp karakterin tam kalbine bırakıyor. Onların derdi, bir anda sizin de derdiniz oluveriyor.
Pulitzer Ödülü'nü neden aldığını okurken çok iyi anlıyorsunuz.
Kitaptaki dokuz öykünün hepsi birbirinden değerli ama benim kalbimi çalanlar özellikle "Geçici Arıza", kitaba ismini veren "
Dert Yorumcusu" ve "Üçüncü ve Son Kıta" oldu. Bu üçüne resmen kalbimi bıraktım.
Dert Yorumcusu, insan ruhunun derinliklerine dokunan, kolay kolay unutamayacağınız bir kitap. Gözüm kapalı tavsiye ederim…
Jhumpa Lahiri
Bu kadın resmen bir kurgu sihirbazı.
Lahiri'nin öykülerinde ne mi var?
İki dünya arasında sıkışıp kalmış, ne oraya ne buraya ait olabilen insanların o ince sızısı var. Köklerinden kopup yeni bir toprağa tutunmaya çalışanların sessiz mücadelesi, aile içindeki görünmez mesafeler, kimlik arayışı... Hepsini o kadar içten ve sakin bir dille anlatıyor ki...
Karakterleri öyle kanlı canlı ki, sanki her gün gördüğümüz, tanıdığımız insanlar. Lahiri, tek bir fazla kelime kullanmadan, o sade ama vuran diliyle sizi alıp karakterin tam kalbine bırakıyor. Onların derdi, bir anda sizin de derdiniz oluveriyor.
Pulitzer Ödülü'nü neden aldığını okurken çok iyi anlıyorsunuz.
Kitaptaki dokuz öykünün hepsi birbirinden değerli ama benim kalbimi çalanlar özellikle "Geçici Arıza", kitaba ismini veren "Dert Yorumcusu" ve "Üçüncü ve Son Kıta" oldu. Bu üçüne resmen kalbimi bıraktım.
Dert Yorumcusu, insan ruhunun derinliklerine dokunan, kolay kolay unutamayacağınız bir kitap. Gözüm kapalı tavsiye ederim…
Jhumpa Lahiri İngiltere doğumlu Amerikalı.Ebeveynleri ise Bengalli.Pulitzer Ödülü de kazanan Jhumpa Lahiri, postkolonyal konulara, küreselleşme sürecine farklı açılardan yaklaşan bir yazar.
Dert Yorumcusu, bir hikâye kitabı.Öykülerinde ( aslında genel olarak eserlerinde) Hintli göçmenlerin, yerleştikleri yerlerde ( Amerika ya da bir Avrupa ülkesinde)
kendi yerli kültürlerini yaşatma çabasını, Hintli göçmen ebeveynler ile çocukları arasındaki çatışmaları, Hintli bir eş ve anne olmanın ekstra yarattığı güçlükleri anlatır.
Karakterleri, çift kimliğini sürdürmeye çalışırken, arada kalır.
Kitapta yer alan Bay Sen'in Evinde öyküsünü daha önce Murathan Mungan'ın yaptığı öykü seçkilerinden birinde okumuş ve çok sevmiştim.Yazarın bu kitabının peşine düşmüş fakat bulamamıştım.Bir tesadüfle yollarımız kesişti.
Jhumpa Lahiri'nin öykülerinde, yalın, sade, abartısız bir anlatım tercih ediyor.Yoğun duyguları, ince dokunuşlar, en önemlisi içtenlikle, sıcacık aktarıyor okura.
Çok çok sevdiğim bir öykü kitabı oldu, Dert Yorumcusu.
Okuduğum En Nitelikli Öykü KitaplardanEdebiyat
Jhumpa Lahiri'nin Dert Yorumcusu adlı öykü kitabı 2000 yılında Pulitzer ödülü almış ve kitabı okuduktan sonra hak edilmiş bir ödül olduğunu düşündüm. Hindistan kökenli insanların Amerika'ya yerleşmeleri, orada tutulmaları, karşılaştıkları zorluklar ve zaman içerisinde entegre olmaları öykülerin genel olarak ne üzerine olduğunu gösteriyor.
Bunun yanında Hindistan'da geçen birkaç öykü de bu ülke kültürüne ışık tutan nitelikli öyküler. Geleneksel toplumun sancılarını çeken insanların yeni yaşamlarına tutunmalarını işleyen öyküler, insanların her koşula ayak uydurabilme yeteneğini gösteriyor. Hindistan kökenli insanların genellikle İngilizce konuşabilmeleri bu entegrasyonu kolaylaştırıyor.
Lahiri bu süreci ne kolay ne de zor olarak gösteriyor. Olduğu gibi, yaşandığı gibi aktarmayı yağlıyor.
Lahiri'nin öyküleri detaylara verilen önemi ve yalın diliyle öne çıkıyor. Genellikle öykülerde olay olmuyor ama sürecin kendisi anlatılmak istenilen meseleyi ustaca ortaya koyuyor.
Lahiri aidiyet duygusunu ustaca işliyor. Hindistan'dan Amerika'ya gelmiş ve memleketinden bir türlü kopamamış insanların özlemlerini, hasretlerini ortaya koymakta oldukça başarılı. Öykülerin hepsini de sıkılmadan, merakla okuduğumu söyleyebilirim. Yine de bazı öyküleri öne çıkarmam istenirse, Geçici Arıza, Bay Pirzada Yemeğe Geldiğinde, Dert Yorumcusu, Bayan Sen'in Evinde adlı öyküleri daha çok sevdiğimi söyleyebilirim.
Bay Pirzada Yemeğe Geldiğinde, Hint kökenli bir ailenin ile Bangladeş'li bekar bir adamı Amerika'daki evlerinde düzenli olarak konuk ettiklerini ve bu sırada patlak veren ve Bangladeş'in bağımsızlığıyla sonuçlanan savaşı izlediklerini anlatıyor. Gurbette yaşayan ve aynı dine mensup olmasalar da aynı kaygıyı güden insanların memleketlerinin mutluluğu için aynı ölçüde ve hiçbir adavet
Bazı kitaplar insanı yormadan, okuyucusunun hayatına eşlik eder ya, işte "Dert Yorumcusu" da o kitaplardan biri oldu benim icin.
Pulitzer Ödüllü bir öykü kitabı olmasına ragmen ne bekleyeceğimi tam bilmeden okumaya başladım ve her öyküde yazar bana karakterlerin aslinda bizlere, bizlerin hayatina yabancı olmadığını hissettirdi.
Karakterler; sokakta yanından geçtiğimiz, aynı otobüste oturduğumuz, belki de her gün gördüğümüz insanlar. Anlatım sade, derin ve oldukça çarpıcı.
Bu kitapta dolaşan temel duygular esasen hepimize cok tanıdık olan duygular.
İki dünya, iki kimlik arasında kalmışlık.
Hiçbir yere ait olamamanın yarattığı yalnızlık, insanin icine isleyen o sızı.
Köklerinden kopup yeni bir kültüre, yeni bir ülkeye tutunmaya çalışanların görünmeyen çabası. Bu çabanın getirdiği yorgunluk ve belki tükenmişlik.
Aile içindeki mesafeler, kimlik bunalımı, ötekileştirilen hayatlar…
Özetle, öyküler de irdelenen temalar aidiyet, değer, özlem ve dışlanmışlık gibi hepimiz için vurucu oldugunu düşündüğüm konular.
Yazarımız Hint asıllı ve öykülerinde işlediği temaları kendi köklerinden beslenerek ele almış.
Öyküleri okurken, aidiyetin her zaman bir yere ait olmakla ilgili olmadığını; bazen yalnızca insanın içinde taşıdığı bir his olduğunu düşündüm. Bu açıdan da kitabi fazlasıyla başarılı buldum. Karakterleri ve hislerini oyle guzel betimliyor ki yazar, okuyucu istemeden karakterlerle beraber hissetmeye başlayıp, sorguluyor. Kitabin güzelliği benim icin en cok bu kısmındaydi:)
Tabiri caizse kitabi okurken kendinizi bir anda karakterlerin kalbinin ortasında buluyorsunuz.
Bir bakıyorsunuz, onların derdi sizin de derdiniz olmuş. Pulitzer Ödülü’nü neden sonuna kadar hak ettiğini, her öyküyle yeniden anlıyorsunuz. Okuyan bir cok kişininde kalbine en az benimki kadar dokunacağına
edebiyatdanostalji.blogspot.com/search?q=jhumpa
Diğer eserlerinden ''Adaş'' ve ''Dert Yorumcusu'' nu da çok severek okudum.
Gerçekten yazarın anlatımı oldukça akıcı ve içerik derseniz tamamiyle okuyucusunu içine çekiyor elinizden bırakamıyorsunuz kitabı.
Kimlik sorunları , sosyal statü ayrımcılığı , kültürler arası bağnazlık yada uyum. Anlatılan çok şey var aslında burada bir iki kelimeyle anlatsam yetersiz kalır bence mutlaka okuyun seveceksiniz..
Yazar Hakkında
Jhumpa LahiriYazar · 6 kitap
Nilanjana Sudeshna "Jhumpa" Lahiri, İngilizce ve son zamanlarda İtalyanca yazdığı kısa öyküleri, romanları ve denemeleriyle tanınan İngiliz-Amerikalı bir yazardır.
İlk kısa öykü kitabı Interpreter of Maladies (1999), Pulitzer Kurgu Ödülü ve PEN/Hemingway Ödülü'nü kazanmış ve ilk romanı The Namesake (2003), aynı adlı popüler filme uyarlanmıştır. The Namesake, New York Times Önemli Kitaplar listesinde yer almış, Los Angeles Times Kitap Ödülü finalisti olmuş ve önemli bir sinema filmine uyarlanmıştır.
Unaccustomed Earth (2008), Frank O'Connor Uluslararası Kısa Öykü Ödülü'nü kazanırken, ikinci romanı The Lowland (2013) hem Man Booker Ödülü hem de Ulusal Kurgu Ödülü'nde finalist olmuştur.
Lahiri, 22 Ocak 2015'te The Lowland ile 50.000 ABD Doları değerindeki DSC Edebiyat Ödülü'nü kazanmıştır. Bu eserlerinde Lahiri, Amerika'daki Hint-göçmen deneyimini araştırdı.
2012'de İtalya'nın Roma kentine taşınan Lahiri, o zamandan beri iki deneme kitabı yayınladı ve ilk olarak 2018 tarihli Dove mi trovo romanı, ardından 2023 tarihli Roman Stories (Roman Hikayeleri) koleksiyonu ile İtalyanca yazmaya başladı. Ayrıca, 40 farklı İtalyan yazar tarafından yazılmış 40 İtalyan kısa hikayesinden oluşan Penguin İtalyan Kısa Hikayeleri Kitabı'nı derledi, düzenledi ve çevirdi. Ayrıca kendi yazılarından bazılarını ve diğer yazarların yazılarını İtalyancadan İngilizceye çevirdi.
Lahiri, 2014 yılında Ulusal Beşeri Bilimler Madalyası ile ödüllendirildi. 2015'ten 2022'ye kadar Princeton Üniversitesi'nde yaratıcı yazarlık profesörü olarak çalıştı. 2022'de, mezun olduğu okul olan Columbia Üniversitesi Barnard Koleji'nde Millicent C. McIntosh İngilizce Profesörü ve Yaratıcı Yazarlık Direktörü oldu
