Umut ve mutluluk aynı değildir. Umutlu olmak için mutlu olmamız gerekmez. Daha çok geleceğin bilinmezliğini ve o geleceğin bugünden daha iyi olabilecek versiyonları olduğunu kabul etmeniz gerekir. Umut, en temelinde, olasılıkların kabulüdür.
Asla kontrol edemeyeceğimiz bir dünyanın değil, biraz çaba ve gayretle geliştirip değişmeye başlayabileceğimiz bir zihnin merhametine kalmış olduğumuzu bilmek, aynı zamanda bize güç kazandıran bir şey. Zihnimiz zindanlar yaratabilir ama bize anahtarlarını da verir.
Kendinizi sevebilmek için sürekli gelişmek zorunda değilsiniz. Sevgi yalnızca bir amaca ulaştığımızda hak edeceğiniz bir şey değil. Hayat üzerimizde baskı yaratsa da, bunun kendinize olan sevginizi azaltmasına izin vermeyin. Sevgiyi hak ederek doğdunuz ve bu hep böyle olacak. Kendinize iyi davranın.