Elçin
@elcinvural
Evliyim 2 çocuğum var. Burada insan peşinde değil kitap peşindeyim. . Ve lütfen haddinizi biliniz! Teşekkürler…
Moda Tasarımcısı
Moda Tasarımı Lisans (2007), Çocuk Gelişimi (hala öğrenci)
İstanbul
66 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Sizin bağlanma türünüz hangisi?1000Kitap
John Bolwby tarafından geliştirilmiş olan “Bağlanma Kuramı” nın ilişkilerdeki rolünü ve belirleyiciliğini anlatan herkesin muhakkak okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap. Tabi kitabı okumuş olmak için okursanız hiçbir fayda görmezsiniz. Burada ki asıl mesele kendi bağlanma modelini farkına varmak ve sonrasında aslında hissettiğimiz duyguların karşımızdaki insanla ilgili olduğunu değil bu bağlanma modelinden kaynaklandığını anlayabilmek. Kaygılı’lar her zaman kaçınganlara çekilir’in bizdeki açılımı “kaçan kovalanır” aslında. Ve kaçan kovalanmak zorunda değil:) Ayrıca iyi haber güvenli bireye denk geldiğimizde bizim de bağlanma modelimiz “güvenli” ye dönebilir. Özetle, okuyunuz, gerçekler yüzünüze vurduğunda savunmaya geçmeyiniz ve partnerinize bir de bu gözle bakınız.
Nobel ödülü almış çeşitli kişilerin kendi uzmanlık alanlarına yönelik çocuklar tarafından sorulmuş soruları yanıtladığı bir kitap. Okunması çok elzem mi? Bence değil. Başta ilgimi çeker diye düşünmüştüm ancak okurken pek öyle hissetmedim. Soruları çocuklar sorduğuna göre cevapların daha çocukların düzeyine uygun olması gerektiğini düşündüm ama bu kitap yetişkinler okusun diye yazılmışsa o kadar basit bir dil uygun olur muydu ona da emin olamadım. Ama 10-12 yaş grubu bu kitabı okur ve anlar mı 11 yaşında çocuğu olan bir anne olarak cevabım kesinlikle hayır. (İstisnalar kaideyi bozmaz). Ben bile okurken bazen anlamakta zorlandım. Şunu anladım Nobel Ödülü alan bilim insanları çocukların sordukları sorulara onların düzeyine inerek yanıt veremiyorlarmış, bir de sorulan soru dışında da kendilerince başka sorular üretip yanıt vermişler. Özetle fikir güzel ama olmamış.
Bahar Eriş’in okuduğum 2. Kitabıydı ve ben yine çok beğendim. Klasik Aile-Çocuk kitaplarından farkı insanı okudukça vicdan azabına sürüklemiyor aksine hiçbir şey için geç değildir anlayışını benimseyen bir tarzı var. Çocuklarla kurulan 3 çeşit bağ olduğunu savunuyor.
1-Göbek Bağı
2-Kalp Bağı
3-Beyin Bağı
Aslında bu bağ tiplerini Maslow’un İhtiyaçlar Pramidi üzerinden açıklamış çok da güzel olmuş.
Göbek bağı, fizyolojik ihtiyaçları; kalp bağı, güvenlik, ait olma ve sevgi ihtiyacını; beyin bağı ise değer ve kendini geliştirme ihtiyacını temsil ediyor. Özellikle ergenlik döneminde ebeveynlerin asıl ihtiyacı olan “beyin bağı”nı aktif tutmaya çalışmak önemli diyor.Bütünsel bir yaklaşımla karşılaştığımız sorunların ardında sadece psikolojik değil fiziksel ihtiyaçların da olabileceğini (uyku eksikliği, hareket eksikliği, yanlış beslenme gibi) hatırlatıyor.Ayrıca ebeveynlik stillerinden de kısaca bahsetmiş. Kitabı okurken kendi ebeveynlik modelinizi de farketmiş oluyorsunuz. Özetle Bahar Hanım diyor ki önce senin ebeveynlik modelin nedir onu bir keşfet bu ebeveynlik modelinin sana dönüşleri nasıl bunu farket, çocuğun yaratıcılığına ket vurmak istemiyorsan bırak sıkılsın, ortalama beklentinin dışında davranan çocuğun farklı ihtiyaçları olduğunu belki farklı öğrendiğini gör, çünkü zamanında Einstein’a da öğretmeni “bu çocuktan bir halt olmaz” demiş sırf standart eğitime uyum sağlayamıyor diye, bir süre sonra o seni sollayıp geçecek ona yetişmek istiyorsan sen de oku, öğren, deneyimle ve unutma hiçbir zaman geç kalınmış değildir. Hala bir şeyleri düzeltmek için zamanımız var
Yazmak için kolları sıvadığımda “hadi bakalım kızım bu sefer hiç kolay olmayacak” dedim itiraf ediyorum. Önce yazar kim ona bakalım; Victor Frankl Logoterapinin kurucusu ve aynı zamanda Varoluşçu Terapinin önemli isimlerinden biri. Nazi döneminde yaklaşık 3 yıl boyunca Toplama Kampında tutuluyor. Kitabın ilk bölümü Auschwitz kampına ilk girdiği andan özgürlüğüne kavuşacağı ana kadar yaşadıklarını anlatıyor. Yaşadığı olaylara psikolojik bir boyut kazandırıyor eş zamanlı olarak. Okurken nasıl dayanabildiler’i içimden defalarca tekrarlamış olabilirim ancak Frankl’in buna da yanıtı gecikmedi “Yaşamak için bir nedeni olan insan her türlü nasıl’a katlanabilir.. Ama asıl zorlayan kitabın 2. Bölümüydü. Logoterapi’den ( insanın hangi koşullar altında olursa olsun hayata karşı tutumunu ve anlamını seçme özgürlüğünün kendi elinde olduğunu savunan görüş) bahsetmedinin yanı sıra bir logoterapi tekniği olan “Çelişik Niyet” ten kısaca bahsediyor. En son sayfasında Freud’a olan eleştrisini o kadar mükemmel betimlemiş ki “1 dakika ya galiba Freud’a kötü bir şey dedi” hissi geliyor insana
Özetle derseniz ki bu kitap ne diyor? Diyor ki koşulların her ne olursa olsun hayata dair bir amacın var ise, bir anlamın peşindeysen hayatta kalırsın. Logoterapiye göre de yaşama anlamını 3 yoldan keşfedebiliriz;
1- Bir eser yaratarak ya da bir iş yaparak
2- Bir şey yaşayarak ya da bir insanla etkileşerek
3- Kaçınılmaz acıya yönelik bir tavır geliştirerek.
Özellikle 6-11 yaş arasındaki çocuklarda beynin baskın olan Amigdala modunu (savaş-kaç) kapatıp nasıl usul usul Frontal Korteks (mantık) modunu açacağımızı adım adım son derece anlaşılır şekilde anlatan, okuması, anlaması çok rahat bir başucu kitabı. Hemen hemen bu yaş aralığında karşılaşabilinecek çoğu sorun için başlık açmış. Diğer birçok bunun benzeri kitapta karşılaşacağımız; çocuklarla yaşadığımız sorunların temelinde aslında iletişim eksikliğinin olduğunu bir kez daha çok sade ve anlaşılır bir dilde anlatmış. Konu net. Çocuk seni dinlesin istiyorsa önce sen dinleyeceksin, çocuk seninle konuşsun istiyorsan önce sen konuşacaksın, çocuk yalan söylemesin istiyorsan önce sen etrafındaki herkese karşı dürüst olacaksın, çocuk sakin kalsın istiyorsan önce sen kriz anlarında sakin kalmayı başaracaksın, ekrana yapışmasından şikayetçiysen onunla daha çok vakit geçirecek daha çok bağ kuracaksın gibi gibi hepimizin bildiği ama uygulamaya gelince duvara çarptığımız konular.
