Zeynep Elelçi
@elcizade
Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar.Doğru değil.İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor.İnsanı çürüten ölüm değil,hayattır.Başkasından değil,kendimden biliyorum.
Bir eve benim evim diyebilmek için orada yaşamış olmak yetmiyormuş,onu anladım.İnsanın aradan uzun yıllar geçtikten sonra evini ilk gördüğünde içinde bir nehrin coşkuyla çağlaması gerekmez mi?Üzerinde duran karanlık bulutların bir anda dağılması gerekmez mi?Tam o an sevdiğin bir şarkıyı duyar gibi olmaz mı?Bana öyle olmadı.Hiçbiri olmadı.
Kırgınlığım bazı şeylerin üzerini örtecek kadar çoğaldı.
İki kişinin yan yana yürüdüğü yolda yokluk olmaz,yokluk tek kişilik bir marifettir.