Elçin
@elcovil
15 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
10/10
Beğendi
·27 günde okudu
·2022 2. kitabı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendi mutlaklarımızın ötesini asla göremiyoruz ve daha ciddisi, buluşmaktan, karşılaşmaktan vazgeçtik. Bu daimi aynalarda kendimizi tanımadan yalnızca kendimizle karşılaşıyoruz. Eğer kendimizi fark edersek, başkasında yalnız kendimize baktığımızın, çölde tek başımıza olduğumuzun bilincine varırsak, deliririz.
İnsanlar yıldızların peşinden koştuklarını sanırlar ama sonları bir kavanozun içindeki kırmızı balığa benzer.
Oradaydı, yitik bir köpek gibi, sahipsiz, adsız, birinin Flik, bir başkasının da gönlünce, Flok diyebileceği. Hiçbir şeyi tanımıyordu, kendini de tanımıyordu; yaşamış olmak için yaşıyordu, yaşamayı bilmiyordu; yüreği çarpıyordu, bunu bilmiyordu; soluk alıyordu, bunu bilmiyordu; gözkapaklarını kıpırdatıyordu, ama bunun ayrımında değildi.
Hiçbir adım yok. Dünkü adımın bugün hiçbir anısı yok; bugünkü adımınsa yarın hiçbir anısı olmayacak. Ad, nesne ise; eğer bir ad içimizde, bizim dışımızdaki her nesnenin kavramıysa; ad olmaksızın kavram da yoksa, nesne içimizde, belirsiz, tamamlanmamış, kör gibi kalıyorsa; o zaman varsın her biri, insanlar arasında taşıdığım bu adı, bir mezar yazıtı gibi, ona göründüğüm imgenin altına koysun, sonra da dinginlik içinde bırakırsın onu, artık hiç sözünü etmesin. Ölülere uygun bir şeydir bu. Sona erdirenler için. Ben yaşıyorum, sona erdirmedim. Yaşam sona ermez. Adlar hakkında hiçbir şey bilmez yaşam. Bu ağaç, yeni açan yaprakların ürperen nabzı. Ben bu ağacım. Ağaç, bulut; yarınsa kitap ya da rüzgar olacağım: okuduğum kitap, içime çektiğim rüzgar. Tümü de dışarıda bunların, dolaşıyor.