Yusuf Altun
@eldesperado
ничего; всё.
Acımasız bir kaderin köşeye kıstırılmış, tuzağa düşürülmüş, yok olmanın eşiğindeki kurbanları. Umutlarının kırılgan iskeleti kulaklarının dibinde çökerek yerle bir oldu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Amerika’ya olan inancı yüzünden ona gülenlerin haklı olabileceklerini sonunda görmeye başlamıştı.
Aynı sınıftan olan herkes birbiriyle yarışıyordu ; muhasebeleri ayrı ayrı tutuluyor ve her biri işini kaybetmekten , başka birinin rakamlarının kendininkilerden yüksek olmasından ölesiye korkuyordu. Yani burası baştan aşağı fokur fokur kaynayan bir kıskançlık ve nefret kazanından ibaretti ; burada sadakate ve ahlaka yer yoktu , tek bir dolar bile bir adamdan daha önemliydi. Ahlakın olmamasından fenası, dürüstlükten eser olmayışıydı. NEDENİ Mİ? KİM BİLİR?
“Burada hiçbir şey israf edilmez,”
...
“ Domuzların çığlıkları dışında her şeylerini kullanırlar. “
Hayvanlar bu kapalı geçitlerin içinde sürekli ilerliyordu; her şeyden habersiz, birbirlerini iteleyerek kaderlerine doğru gidişlerini izlemek tuhaf bir histi: Tam bir ölüm nehriydi. Dostlarımız şiirden anlamadığı için gördükleri manzara insanın kaderine dair metaforlar getirmedi akıllarına; sadece her şeyin muhteşem bir düzende ilerlediğini düşündüler.