Hissettiğim yitirmişlik duygusunu dile getirmek zordu. Başından beri hiçbir şeyim olmamıştı ki bir şey kaybedeyim?
Başından beri kendim vardım ve kaybettiğim de buydu
Tabloyu gördüm ve herhangi bir şeyi ülkeye ilk kez getirme- nin nasıl bir duygu olduğunu merak ettim. Bir ananasa bakarak, böyle bir şeyi ömrümde hiç görmemiş gibi yapmaya çalıştım. Ba- şaramadım. Hemen hemen her şeyi şu ya da bu biçimde görmüş olduğumuzdan dünyada o kadar az harika kalmış ki. Ananas ilk kez nereden gelmişti? Barbados'tan geldiğini öğrenmek zor olma- dı. Ama kim getirmişti onu, hangi koşullar altında ve neden?
Uzay filmleri seyrettiğimde hep ağlamak istiyorum, çünkü insanın içine öyle bir umut salıyorlar ki, son öyle bildiğimiz eski sonlar gibi olmuyor, bir başlangıç gibi sanki.
Takvimim ve saatim var, dolayısıyla yıl adı verilen şeyin nere sinde olduğumu aklımla biliyorum. Kendi yaşantım ise arklı. San- ki yıllardır buradaymışım gibime geliyor. Birileri mantık yoluyla bunun tersini kanıtlayabilir ama içimdeki duyguyu yok etmeleti imkânsız. Bir duyguyu duymamaya ikna edebilir misiniz bir in şanı? Şu anda içimdeki en güçlü güdü sağduyuyu bir yana atıp başıma geleni olduğu gibi kabullenmek, yani, zaman yavaşladı
Neden olmasın? Duruma göre nabzımız yavaşlıyor ya da ha lanıyor, soluk alma düzenimiz değişiyor; beden, alışkanlıklarını bütünüyle değiştirebiliyor gerektiğinde.
Erkeklerden nefret etmiyorum, biraz daha çaba göstersinler is- tiyorum. Hepsi kahraman olmak hevesinde, biz ise evde kalıp ev işlerine ve çocukların yetiştirilmesine katkıda bulunsunlar istiyo- ruz. Ama onların kahramanlık anlayışı buna benzemiyor.