BİZİ SİZ DELİRTTİNİZ!
Erkek Doğrama Cemiyeti Manifestosu, orijinal adıyla Society For Cutting Up Men, Valerie Solanas’ın tek kitabıdır. SCUM Manifesto’da yatan fikirlerin nedenine nasılına ulaşmak için yazarın hayatı hakkında okuduklarımdan yola çıkarak başlamak istiyorum.
Valerie Solanas 9 Nisan 1936’da New Jersey’de doğmuş, 20. yüzyılın önemli feminist yazarlarındandır. Çocuk yaşta babasının tacizine ve dedesinin şiddetine maruz kalır. Bu yüzden olacak, “babasının kızı” ve “baba” üzerinde yaptığı tespitler yer yer aşırıya kaçsa da, haklılık payı yok değildir. Tabi haklı olmayı mı, yoksa bunları yaşamamayı mı tercih ederdi, bilinmez. Yaşadıkları neticesinde 15 yaşında evden kaçar ve liseyi bitirip Maryland Üniversitesi’nde psikoloji okur. Bu esnada bir hayvan laboratuvarında çalışır ve biyolojiyi keşfeder.
Okul biter, geçim kaygısı bitmez. Valerie, sokaklarda dilenerek, seks işçiliği yaparak kazanır artık hayatını. Böyle bir kadın hakkında yazılan biyografilerde, “seks işçisi” değil de “fahişe”, “hayat kadını” gibi ifadeler kullanılması, SCUM Manifestoda eril zihniyet hakkındaki uç fikirleri benimsetmiyor değil insana. Elbette ki burada, seks işçiliğine bir güzelleme, özendirme yapacak değilim. Fakat kadını buna mahkûm eden de ataerkil sistemin kendisidir. Zira insanın saygın bir mesleğinin oluşu da ahlaklı bir yaşam sürdüğüne yeter delil olmamakla birlikte, dünyadaki bütün ahlaksızlıkları topluma verdikleri zarar oranında sıralayacak olursak, kadının seks işçiliği yaparak geçimini kazanması ön sıraları işgal etmez takdir edeceğiniz üzere.
SCUM Manifesto’yu hayatının işte bu dönemlerinde yazan Valerie, “Up Your Ass” isimli tiyatro oyununu ilgileneceği düşüncesiyle Andy Warhol’e verir. Sorumluluk sahibi canım erkek Andy Warhol oyunun tek kopyasını kaybeder. Bizim deli kadın çeker vurur
Reklam
"İnsanlarla dolu bir odada," diye yazmıştı, "zihnimin yarattıklarına kafa yormadığım her an kendim olmaktan çıkıyorum; etraftaki herkes üstüme üstüme geliyor ve ben kısa sürede yok oluyorum."
Sayfa 199 - Keats
İnsanların tümü yarın umuduyla doludurlar, yarın ise öldükleri gündür.
"Bazen düşünüyorum, ne garip mahluklarız? Hepimiz ömrümüzün kısalığından şikayet ederiz; fakat gün denen şeyi bir an evvel ve farkına varmadan harcamak için neler yapmayız?"
Reklam