Hitoshi’yi kaybetmek acı verdi, çok acı verdi. Birbirimizin kolları. arasındayken sözcüklerle anlatılamayacak bir şeyi biliyordum. Bu, aileden olmayan birine yakın olmanın gizemiydi. İnsanların en çok korktuğu şeyi hissediyordum. Kalbim durdu. Bir insanın bilebileceği en derin üzüntüyü duydum. Yalnızdım. Korkunç derecede yalnız, bu en kötüsüydü. Eğer bunu atlatabilirsem, sabah olacaktı ve kesinlikle biliyordum ki yine kahkahalar atıp eğlenecektim. Eğer güneş bir doğsaydı. Yalnızca sabah olsaydı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Apaçık sözler her zaman o belirsiz sıcaklığa gölge düşürür.
Sotaro’yla bir araya geldiğimizde hep böyle olurdu. Yalnızca kendim olmak beni son derece üzüyordu.