Zamanın bu ünlü akışından bol bol söz edilir, ama bu akış hiç bir zaman görülmez. Bir kadın görürsünüz, yaşlanacağını düşünürsünüz, ama yaşlanışını göremezsiniz. Ne var ki zaman zaman bu kadının yaşlanışını görür gibi olur, onunla birlikte yaşlandığınızı duyarsınız: Serüven duygusu işte bu duygudur.
Yanlış hatırlamıyorsam, zamanın geri dönülmezliği deniyor buna. Serüven duygusu da olsa olsa bu duygudur, zamanın geri dönülmezliği duygusudur.
En sade bir olayın serüven olabilmesi için anlatılması yeter. İnsanları yanıltan da bu: kişi her zaman öykü anlatan bir yaratıktır, öykülerle, başkalarının öyküleriyle çevrilmiş olarak yaşar, tüm başına gelenleri öyküler biçiminde görür; ve hayatını, bir öykü, hayat öyküsünü anlatıyormuş gibi yaşamak ister.