İpek
@eleutheriatis
18 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
BOL SPOILER
Saklambaçtan keyif aldım, gizem unsuru olsun karakterler olsun fena değildi fakat sobeyi bir an önce bitsin diye okudum. Kuzu, kurt, çoban muhabbeti bir anda ikinci kitapta yok oldu. En azından Ansel’in bir şekilde “unreliable narrator” olmasını bekledim, kitap boyunca bize yalan söylemesini, yanlış yerlere yöneltmesini bekledim. Ansel tipik cicim ana kız karakter değildi gayet de farkındaydık ama babasını kaybetmiş, annesi onu istememiş, arkadaşı intihar etmiş, eski sevgilisi ayrı bir muhabbet üstüne üstlük bir de kendini kesme muhabbetleri biraz sırf travması olsun diye eklendikçe eklenmiş gibi hissettim. Maddie seri boyunca karakter gelişimi olarak tek hoşuma giden kişiydi. Seri boyunca stabil kaldı ama gelişmekten de uzak kalmadı. Katile gelirsek... Aç kaldım dostlar. En azından aralarından birini beklerdim ya da hepsinin bir şekilde olayın içinde olmasını. Ama tanımadığımız çocuğun teki çıktı be ya. Yok hastanedeki suçlu biriymiş de oymuş da buymuş da. Kızı kaçırıp kızın da aynı gün hatta birkaç saat içinde geri kaçması da ayrı bir şey. Aylardır katili bulamadılar, katil hiçbir iz bırakmamakta ustaydı. Teknolojiyle arası iyiydi ama gel gör ki kızı tutmakta çok başarılı olamadı. Ansel sağolsun davayı karıştırdı da karıştırdı. Kitap boyunca bir şeylere yükseldim ama bir türlü tepeye ulaşamadım. O doyum noktasına ulaştırmadı beni. Ansel ve Dylan arasındaki ilişki dinamiği değişik ve hoştu. (İki yaralı insan yaralarını sarmak yerine daha da deşiyordu ya neyse.) Ansel’in canı yansa da uzak durmaları gerektiğini biliyordu ve Dylan için ondan vazgeçti. Bu da gerçek bir sevgi gösterisiydi belki de. Her olan büyük olayın bir alakası olmasını bekledim asıl katil davasını etkileyecek bir şey olmasını bekledim ama sanki aynı anda farklı telden bir sürü olay
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şans eseri kitapçıda görüp aldım ve pişman değilim. Metafiziksel bir aşk hikayesi okuyor gibi oluyorsunuz. Tüm o metaforun arkasındaki iki insanı da görebiliyorsunuz. Aşkı gönüllü bir savaş olarak nitelendiriyor, aşığı da bir kasırga bir canavar gibi.
Dizisini izlediğim için olayları bilsem de keyifle okudum. Keşke unutup bir daha ve bir daha okuyabilsem. Yazar her karakterin psikolojisi ve karakter yapısı üzerinde özenle uğraşmış. Plot twist arkası plot twist. Söylenecek söz yok. Mü-kem-mel.
Des diyorum başka bir şey demiyorum Karakterlere bayıldım, Callie olsun Pazarlıkçı olsun. Serinin ilk kitabı olduğu için giriş gibiydi, çok fantastik yerlere gelemedik ama dibine kadar romance okuduk. Pazarlıkçı freskten yorganımı tekmeletti. Toxic erkeklerden ne yorulmuşuz ya temiz bir hava gibi geldi. Rock grubu tişörtleriyle de kalbimizi
çaldı reis. İkinci kitabı aldım bile hadi bakalım.
Zaman zaman açıp bir daha okuduğum ve her seferinde yeni detaylar fark ettiğim, her seferinde kendi bakış açımın da zamanla nasıl değiştiğini gösteren kitap. Düşünce yapımı şekillendiren, anlam arayışıma bir bardak soğuk su gibi gelen kitap. Hermann Hesse ne yazsa okurum.
