Aylardır ona doğru yürüdüğüm tüm yollara rağmen bana hiçbir adım atmadan bizi boşlukta sallandırıyor oluşuna dargınım. Tek başıma yolu bitiremiyorum. Bana elini uzatmadığı sürece o mesafeyi bir türlü aşamayacağım.
Empati yapmakta hiç zorlanmadım ve bunu bir yetenek olarak görüp doğru şekilde kullanmayı amaçladım. Ama bilmekle tecrübe etmenin çok farklı şeyler olduğunu yeni anlıyorum.