Gömleğimi ütüsüz giyiyorum; eskiden buna takılırdım, karışıklıklar gözüme batardı. Şimdi, kırışıklıklar daha çok yakışıyor gibi geliyor; sanki içimin hali dışıma da dürüstçe yansısın istiyorum.
Yağmurlar yerime saçlarını tarasın istiyorum; çünkü parmaklarım artık sana uzanacak takatte değil. Rüzgâr saçlarının arasına girsin, düğümleri çözsün, gereksiz ağırlıkları alsın ve geriye sadece duru bir hafiflik bıraksın.
Beni ikiye bölmedin Almenya; tam tersine dağılmış yerleri birbirine itina ile diktin. İçimde uzun zamandır kapatılmamış bir yarayı tek bir kelime etmeden sardın.