Terbiye, Arapça rubuv (büyümek, artmak) kökünden gelmekte olup, bireysel potansiyelin gelişmesine ve bireyi olgunluk ya da erişkinlik haline yönlendirme sürecine işaret eder, bireysel gelişime yardım etme anlamıyla öne çıkar. Aydın'ın ifadesiyle, " "terbiye" kavramı (ki Arapça 'rubuv'dan gelmektedir) fıtrata uygun düşen bir büyümeyi, dal-budak salmayı dolayısıyla bir zenginleşmeyi dile getirir. Terbiye, bu anlamda, asla statik olmayan, çok boyutlu bir tecrübedir. Öyle bir tecrübe ki, sağlıklı olması halinde, bünyesindeki fikri, hissi, ahlaki, (...) ve bediî tecrübeleri, diyalojik yolla birbirine bağlamaya çalışır ve değişmeye açık olan bir bütüne varmak ister.