Bir yüreklendirme sözcüğünün, iyi bir tavsiyenin, hatta arkadaşça bir serzenişin yirmi yaşın o kutsanmış saatlerinde ne kadar büyük bir önem taşıdığı bir bilinseydi!
Aylak insan vakit geçirmek için çoğu zaman kendinden çok daha aşağı bir topluma ihtiyaç duyarken çalışkan kişi kendi kendine yeter. Kendi kendine üretmenin imkânsızlığı aylak insanı başkasına bağımlı yapar, onu çalışkan kişinin hiç tanımadığı bin tür köleliğe zorlar; işte bu yüzden, “çalışmak özgürlüktür,” dediğimizde ortada hiçbir metafor yoktur.