"...Gerçekten de herkes, herkese karşı, herkes için suçludur. Yalniz insanlar bunu bilmiyorlar, eğer bilselerdi şimdi dünya cennet olurdu. "
Dostoyevski/ Karamazov Kardeşler
İşlenilen tek bir cinayet vicdanımızı sizlatabilir. Ama cinayetler artmaya başlayınca onlarca, yüzlerce kez tekrarlaninca vicdan susar. Bu yüzden savaşlar ölümü sıradanlaştırir. Oysa zekice düşünülen cinayetler ölümü sıradanlıktan kurtardığı gibi insanların ilgisini de üzerinde toplar.
Ben yıllarca bedenimde aynı yöne bakıp farklı şeyler gören iki insanı taşıdım, iki insanın isteklerini ayni anda yerine getirmeye çalıştım. İşin kötüsü, ne tümüyle biri ne de öteki olabildim. İkisi arasında bocalayip durdum.