"...Gerçekten de herkes, herkese karşı, herkes için suçludur. Yalniz insanlar bunu bilmiyorlar, eğer bilselerdi şimdi dünya cennet olurdu. "
Dostoyevski/ Karamazov Kardeşler
Sen ey kendiyle yetinen;
Artık suyumuz bulanık,
Bir güneş bile olsa sonunda ,
Yolumuz kırık, önümüz karanlık.
Ve ağır tuğrası alnımızda ,
Padişah yalnızlığın ,
Ama yine de umudumuz kalabalık
Metin Altıok
Resulullah Azrail’i yolda görse tanırdı,
Ben Azrail’i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu,
Derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı.
(...)
Annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz!
Olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince.
Verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz,
Resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü,
Nasıl olsa resulullah da ölü annem de ölü.
Onur Ünlü (Ah Muhsin Ünlü)
"Yürümek için baston ne ise düşünce için kalem de odur , fakat nasıl ki insan en kolay bastonsuzken yürürse, en kusursuz biçimde de elinde kalem yokken düşünür. İnsan ancak yaşlanmaya başladığında bir baston kullanmayı ister (baston artık onun için bir yük değil, bir yardımcıdır.) kalem de böyledir."